ویرگول
ورودثبت نام
Abraxas__365
Abraxas__365Visual arts
Abraxas__365
Abraxas__365
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

مرغ‌ها وقت بازی ندارند

می‌دود دنبال مرغ‌ها. آن‌که نشان کرده برای سر بریدن، چموش‌ترین‌ست انگار. حیاط را می‌دود؛می‌دوند؛ باقی مرغ‌ها هم همراهشان؛ پرپر می‌زنند؛ فریادها؛ آشوبی به پا می‌شود. بین فریادها ناله‌ای می‌شنوم _چه خوب این ناله را می‌شناسم_ پشت دیوار، دور از چشم من مرغ را گرفته. مرغ بی‌سر از پشت دیوار رقصان می‌افتد پیش نگاه من _همان مرغ نیست ولی_ رقصش پرش‌های کوتاه و بلندی ست در هلهله‌ی باقی مرغ‌ها که دوره‌اش کرده‌اند. هلهله‌ها که اوج می‌گیرد، برای آخرین بار می‌پرد و آرام می‌گیرد. ساکتند، مرغها و او که با چاقو و کارد خونی‌، عبوس از کنارم رد می‌شود.در همین فاصله مرغ‌ها جمع شدند بر سر یک مشت دانه‌ای که گوشه‌ای ریخته شده، خروس‌ها شاخ و شانه می‌کشند و وسط دعوایشان یکی دیگر می‌پرد به پشت مرغ مورد نظر…

سرعت عملشان در کنار آمدن با مرگ جالب ست. کدام‌مان پیش رفته ایم؟ ما؟ مرغ‌ها؟

قضیه کندی و سرعت‌ست انگار، زمان داشتن. آنها آنقدر زمان دارند كه روی خط به جلو بروند بدون هر چیز زاید، بی حواشی ناضرور. ما اما وقت داشته‌ایم به پیش برویم، چپ و راست و بالا، فرو برویم، فروتر.


۴
۰
Abraxas__365
Abraxas__365
Visual arts
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید