لایههای خاطره شفافاند، با طرحها و تصاویری مبهم از مکانها، آدمها وحسها و حرکات؛ حرکت دستی مثلن یا چرخش صورتی؛ همچون طرح یک لبخند، لکه یا سایهای بر دیوار. تعداد لایهها رابطهی مستقیم دارد با سن و سالمان. لایههای شفاف روی هم انباشته میشوند، اما نه خیلی دقیق. تصاویر برهم منطبق نیستند؛ نمیشوند؛ همیشه درصدی خطا در این چیدمان هست، کمی جابهجایی در هر لایه با لایهی زیرینش؛ و هر لایه با طرحش طرحهای زیرین خود را مبهمتر میکند. مثلن لایهی تصویر صورت فلان دوست در لحظهای با لایهی لحظهی دیگر از همان صورت منطبق نمیشود، و به این اضافه کن تغییر خود صورت را در لحظهها و سالیان. این ابهام و گنگیِ دیرسالیست. پیری پر از تصویر، آرام آرام بی تصویر میشود از افزونی تصاویر انباشته شده.