
آقای فهیم عطار یک مقاله خیلی جالب درباره سوییت اسپات “Sweet spot” دارند . به قول خودشان معنی خوبی در فارسی نمیشود برایش پیدا کرد .
میشود گفت نقطه شیرین یا گوشه مطلوب !
مثل نقطه تنظیم لنز که شفاف ترین عکس را میدهد و یا مثل فاصله مناسب در روابط .من ترجمه اش میکنم “پشت هیچستان “ !
پشت هیچستان من، چند تا خیابان بالاتر از خانه مان است . یک روز که تنهایی کل کوچه و تپه های اطراف را میگشتم به طور اتفاقی پیدایش کردم و بعد از آن همه کسانیکه دوستشان دارم را یکبار آنجا برده ام ولی بیشتر مواقع تنها میروم .
آقای عطار شخصی را مثال میزند که با وجود کلی دوست و فامیل سوییت اسپاتش بستنی فروشی سره کوچه است و هر وقت دلش میگیرد با بستنی فروش درده دل میکند چون بستنی فروش غریبه است و لازم نیست نگران باشد چگونه او را قضاوت میکند .
برای من سوییت اسپات در کنار شخص خاصی نیست . گوشه مطلوب زندگی آدم ها جاییست که نگران چیزی نیستند و خودشان هستند .
من هم وقتی میروم پشت هیچستانم خیالم آرام است .
هیچ کسی نیست ! خودم هستم ، چینی نازک تنهاییم ، پاهایم که مرا به جلو میکشد و نهایت بلندی صدای موسیقی ای که دوستش دارم .
امروز عصر بعد از آماده کردن شام و تزیین مرصع پلو با دیدن آن همه رنگ خوشمزه یکباره هیجان زده و پر انرژی شدم ودلم سوییت اسپاتم را خواست . بی توجه به باران تندی که میبارید رفتم و مسیره پر از بالا و پایین و گلی را تا آخر رفتم . باران تند شد و چترم پرت شد پایین و نزدیک بود خودم هم سر بخورم و بروم پیش چترم !
مسیرم را ادامه دادم و در دلم شعر سهراب را زمزمه کردم :
پشت هیچستان چتر خواهش باز است . تا نسیم عطشی در بن برگی بدود ، زنگ باران به صدا می آید . آدم اینجا تنهاست و در این تاریکی سایه نارونی تا ابدیت جاریست . به سراغ من اگر می آیید ، نرم و آهسته بیایید . مبادا که ترک بردارد ، چینی نازک تنهایی من ...
و در آخر سوییت اسپاتم را به سمت خانه ترک میکنم که عصر سر تا پا خیسم را به شب برسانم ...
ماندانا نیک اعتقاد