
اسفند که به نیمه میرسد
تمام دلم را تکانده ام
دیگر صبر نمیکنم که سراغت
را از سیب های رها شده در حوض
از سبزه های گره خورده با روبان قرمز
از گلدان سینره بنفش کنار پنجره
از لاله های سرخ
و سنبل های سفید بگیرم
اسفند که به نیمه میرسد
دیگر کاری نمانده
دیگر میدانم کجایی
همه نشانی ها درست
همان کوچه های قدیمی
همان خانه های روشن رویایی
و من کنار سفره سر سبز همان روزها
به طرزی غریب
در امتداد پیرهن گل گلی عیدم
نشانیِ، آن شوق پر از بغض توام
دیگر سراغت و سراغم را از بهار نمیگیرم
نیمه اسفند که میشود
تمامم، پر از عطر شکوفه های یاد تو میشود
جانم در آغوش خاطره ات بهار میشود
و دیگر قرار میرود ... ?
ماندانا نیک اعتقاد