در حال حاضر اگه کارد بهم زده بشه خونم در نمیاد. دیشب واقعا کابوس وار گذشت. وحشتناک. یه خوابی دیدم که یاس کل وجودمو در بر گرفت. ساعت 5 صبح با بهت و حیرت پاشدم که فقط این چی بود؟ چرا اینقدر واقعی بود؟ چرا اینقدر بد بود؟ چرا همه آدمای توش رو میشناختم؟ چرا همش یادم موند؟
هزاران چرا پشت سر هم ردیف می‌شدن که یه پدیده‌ای رو توجیه کنن معلوم نیست از کجا میاد و به کجا خواهد رسید. داشتم به خودم میگفتم پسر دیگه بدتر از این نمیشه خواب ببینی. لحظه‌ای که میخواستم از تخت پاشم دوباره تمام خواب توی چند ثانیه از جلو چشمم گذشت. اوضاع بدتر شد. بدترین خواب زندگیم دیگه الان فقط بدترین خواب زندگیم نبود، دقیقا خلاصه خود زندگیم بود. برای همین واقعی بود. همون موقع یادم اومد که وقتی داشتم این خواب رو میدیدم گاهی دو نفر می‌شدم، یه نفر بازیگر تو خواب و یه نفر که داره از بیرون نگاه می‌کنه و ساعت رو هی نگاه می‌کنه. دقیقا 17 دقیقه شد. همش با هم، 17 دقیقه. با خودم هر بار توی خواب تکرار می‌کردم، 17 دقیقه و وقتشه تموم شه.
یه سری واقعیت‌هایی برام نشون داد که مطمئن بودم همینه اما راستش نه اینقدر. از آدمای مختلفی که خیلی بی‌دلیل باهاشون بودم تا رها کردن از اون آدما. برای من بدترین قسمت خواب مطمئنم آخرش بود. آخری که هنوز اتفاق نیوفتاده ولی مطمئنم یه روزی رخ میده. یه مراسمی که همه بودن و منم باید میبودم. مطمئنم بودم مل هم اونجا هستش. قبل اون مراسم در مورد مل چیزای زیاد شنیده بودم، اینکه چقدر عوض شده برام عجیب بود ولی اینو مطمئن بودم وقتی همو ببینیم جز بغل کردن همدیگه کاری نخواهیم کرد. رفتم توی سالن و بعد از سلام کردن به چند نفر مستقیم رفتیم پیش مل، یه لباس بلند آبی و وای پسر که چقدر همیشه دوسش خواهم داشت. بدون هیچ حرفی بغلش کردم. یادمه که من اول به قصد بغل کردنش رفتم ولی اون بود که مثل همیشه منو از ته دل فشار می‌داد. همه چی زیبا شد، با اینکه توی همون بغل هم می‌دونستم همش خوابه و هیچ واقعیتی وجود نداره ولی میخواستم برای همون چند ثانیه هم شده توی اون لحظه زندگی کنم. اون منی هم که بیرون داشت نگاه می‌کرد، میدونست که زمان محدوده و 10 ثانیه، تمام. بغل تموم شد. از مل خواستم بریم یه جا که خلوت‌تره باهم یه سیگاری بکشیم مثل قدیم. یه بالکن، من و مل. مرور خاطرات، خاطرات و خاطرات. در آخر مل بهم گفت که می‌دونم که فردا داری می‌ری ولی ایندفعه نمی‌خوام جلوت رو بگیرم به نظرم بهترین کاری که باید بکنی. دوباره یه بالکن و بحثای جدی ما مثل همیشه.
به نظر خودم بهترین کار همینه. باید رفت.
