کاناتای سوم
در «سیوا»، جز آرامش بیپایان صحرا، اولین چیزی که توجه هر بینندهای را جلب میکند، ستارگان شب هستند. به همین دلیل، مردم ما عاشق ستارگاناند. مردمان سیوا زیر همان ستارگان متولد میشوند، عاشق میشوند و سفرهایشان را آغاز میکنند. هر بار که کودکی به دنیا میآید، یک ستاره جدید در آسمان ظهور میکند و وقتی وقت سفر آن کودک فرا میرسد، همان ستاره با نوری خاص و پرطنین، به همراه تمام خاطرات خاموش خود، چند دقیقه پس از درخشیدن، محو میشود.
در تمام ۷۳ سالی که از عمرم میگذرد، هیچ ستارهای به زیبایی و درخشانی «التانین» ندیده بودم. ستارهای که در سفر خموی ۷ سالهاش، برای همیشه به خاطرات پیوست.
تولد خمو همزمان بود با ظهور شگفتانگیزترین ستارهای که سیوا تاکنون شاهدش بوده است. یادم میآید آن شب، همه به بایک و آیا تبریک میگفتند و به نظر میرسید که خدایان، هدایای خود را از سر شوق و خوشبختی برای واحه کوچک ما فرستادهاند. از همان لحظهی تولد، مشخص بود که خمو کودکی ویژه است. بعد از به دنیا آمدن او، زمینهای کشاورزی پربارتر از همیشه شدند. مردم، این نعمتها را زیر سایهی درخشان «التانین» خمو میدیدند.
اما، مانند هر داستان دیگری، خوشبختی در واحهی ما کمکم رنگ باخت. همه میدانستند روزی، حتی التانین هم محو خواهد شد، اما هیچکدام از ما انتظار نداشتیم که خمو، که به تازگی هفت ساله شده بود، به سفر برود. حالا که چند سال از رفتن ناگهانی او میگذرد، هنوز برای من باورکردنی نیست که خمو دیگر در کنار ما نیست.
التانین برای ما، اندکی راه فراری از روزمرگیها بود. حالا که خمو از پیشمان رفته، بایک و آیا ساعتها در کنار برکهی آفتناس مینشینند. بعضی روزها، ذهنم کنجکاو میشود و از خودم میپرسم، آیا آنها در سکوت لحظات خود، چه سخنانی با هم میگویند؟ اما چیزی در این سکوت بین بایک و آیا هست که هیچکدام از ما قادر به درک کاملش نیستیم. شاید این سکوت پر از سوالاتی باشد که هیچگاه به زبان نمیآیند، یا شاید به یادآوری روزهایی که با خمو سپری کردهاند و خاطراتی که هنوز در دلشان زنده است. وقتی به آنها نگاه میکنم، گاهی احساس میکنم که در آن لحظات، زمان برایشان ایستاده و در آسمان، یک ستاره دوباره برایشان در حال درخشش است.
بایک و آیا بیشتر از همه متوجه رفتن خمو بودند. آنها میدانستند که هیچچیز نمیتواند جای خالی او را پر کند. اما زندگی در سیوا به گونهای است که هیچچیز، حتی بزرگترین غمها، نمیتواند به طور کامل جلوی جریان زندگی را بگیرد. مردم سیوا همچنان زیر آسمان پرستارهشان زندگی میکنند، اما دیگر چیزی مانند قبل وجود ندارد.
بعضی شبها، وقتی بادهای صحرایی میوزند و برکه آفتناس در سکوت شبانه پژواک میشود، من در دل خود میگویم شاید خمو هنوز اینجاست، شاید در آن ستارهای که همیشه به یادش میدرخشد، هنوز جایی برای خود دارد. ستارهای که نه تنها در آسمان، بلکه در قلب مردم سیوا همیشه حاضر خواهد بود.
پ.ن: با الهام از موسیقی Ezio's Family اثری از Jesper Kyd.