این قضیه قطعا برای همه اتفاق افتاده که برای ساعتها شاید روزها و احتمالا هفتهها حرف آماده میکنی و دقیقا اون لحظهای که باید همون حرفایی که آماده کردی رو بزنی، اصلا ورق برمیگرده و یه سری اراجیف دیگه تحویل میدی. حتی تو یه سری موقعیتهایی برای من پیش اومده که تموم حرفامو میخورم و ترجیح میدم بیشتر تایمی که باید حرف میزدم رو سکوت کنم. انگار نه انگار باید حتما توی اون موقعیت حرف بزنم.
این فرآیند برای ما بارها و بارها تکرار شده و خب نتیحش این شده که کوله باری از حرفای ناگفته توم باقی مونده و بیشتر سعی کردم به جای اینکه خودمو ابراز کنم، خفه بمونم. در نهایت این قضیه باعث شده مورد قضاوتهای عجیب قرار بگیرم که آدم پست و رذلی هستم یا کلا هیچ بویی از انسانیت نبردم. جالب اینکه با وجود شنیدن این قضاوتها و کفری شدنم بازم ترجیح میدم که ساکت بمونم. انگار که یه آدم برچسب خورده و داغون از یه آدمی که پا روی احساساتش بذاره و بتونه خودشو ابراز کنه، در اکثر مواقع انتخابم بوده.
نمیدونم چرا خیلی وقتا این کار رو با خودم میکنم. اگه میتونستم برگردم به همین چند سال پیش احتمالا تصمیمات دیگهای میگرفتم. قطعا خودمو بیشتر ابراز میکردم. بیشتر سعی میکردم از زندگیم لذت ببرم. به جای اینکه برای دلخوشی یه آدم دیگه کل وجودمو بخوام براش تغییر بدم، سعی میکردم از روز اول، دقیقا از همون روز اول سعی کنم خودمو بیشتر بهش بشناسونم. تا بیشتر از اینکه ازم ایراد بگیره تو چرا اینجوری هستی، درکم کنه. که تو اون روزای آخر بهش نگم که تو تموم این اتفاقات تو هیچوقت منو درک نکردی.
یادمه که اون همیشه سعی میکرد درکم کنه ولی خب هیچوقت اونطوری که باید نبود. تقصیر اونم نبود. من خیلی از حسهامو اکثر اوقات مخفی کردم. شاید به خاطر اینکه خودمو آدم سالمتری نشون بدم. سالمتر از این نظر که ببین میخندم و اصلا هم هیچ افسردگی توم نهفته نیست. هر چند که اون همیشه سعی میکرد کمکم کنه و منم گهکاهی سعیشو پس میزدم و بقیه موارد هم اصلا نمیدونستم چجوری میتونه کمکم کنه. خب تداوم این موضوع هیچوقت خوشایند نبود و نتیجش شد که هیچی اونطوری که باید میشد، نشد. حیف واقعا. متاسفانه دیگه گذشته و تموم شده. شاید یه روزی یه جایی تموم اون حرفا رو زدم و از ته دل برات به هر دلیلی خوشحال بشم. به هر حال من و تو خیلی دیگه از هم دوریم و من این فاصله بعد از همه اون اتفاقات بهترین چیزی بود که میتونست برامون اتفاق بیوفته. جز اینکه دلتنگت بشم و از ته دل برات آرزوی خوشبختی کنم، هیچکار دیگهای ازم برنمیاد. همین.