بعضی وقتا برای اینکه به چپ بپیچی باید فرمون رو به راست بچرخونی.
احتمالا خیلی جمله بیربطی میتونه باشه تا وقتی که توی رانندگی اونو تجربه کنی یا شبیهشو توی زندگی عادی تجربه کنی. چون به نظر میرسه که بعضی وقتا باید خلاف چیزی رو که میخوای عمل کنی تا به اون چیزی که میخوای برسی.
من که در حال گذروندن یه دوره جهنمی هستم و احساس میکنم که از نظر روحی از هم پاشیدم و باید تا آینده نزدیک از پا در بیام، این جمله معنی دار شد. دقیقا وقتی که فکر میکردم دیگه نمیتونم در برابر وقایعی که داره برام اتفاق میوفته، مقاومت نشون بدم، یهو یه شخصیت نشات گرفته از روح که داره برای بهتر شدن تلاش میکنه، خودشو نشون میده. اوایل برام باور کردنی نبود که دوباره صبحا که از خواب پامیشم با وجود کابوسهای تکراری یه مقدار امیدوار، در حد یه نور در انتهای تونل روزم رو شروع میکنم. البته اگه راستش رو بخواین هنوز حتی مطمئن نیستم که میتونم به انتهای مسیر برسم یا نهایتا اینم رها میکنم و کم میارم. فقط اینو میدونم که باید این کاری که انجام میدم رو ادامه بدم تا زمان مشخص کنه چقدر راهی که رفتن درست بوده.
فکر کنم فعلا برای شروع هم شده یه مقدار تلاش برای ورود به جامعه و آمادگی برای روبهرو شدن با آدما قدم مهمی باشه که دارم انجامش میدم. شاید حتی این قدم با یه استوری تو اینستاگرامم که بعد از ۲-۳ سال اعلام حضور کردنم باشه، میتونه موثر باشه. به هر حال، همونطور که گفتم زمان همه چیو مشخص میکنه.