
بارها_تصمیم_گرفتهایم_که:
- صبح ها نرمش کنیم
- زبان انگلیسی یاد بگیریم
- کمتر غذا بخوریم تا به وزن دلخواه برسیم
- هر روز کمی پیاده روی کنیم
- کتاب خواندن را شروع کنیم
اما هر بار یکی از این دو اتفاق برایمان افتاده است:
- یا اصلاً شروع نکرده ایم
- یا اندکی بعد از شروع، ادامه اش ندادهایم
مشکل ما، نداشتن اراده نیست. پس به خودمان انگ بی ارادگی نزنیم. اگر بی اراده بودیم، تحصیل، ازدواج، راه اندازی یک کار و کسب و ... را نمی توانستیم محقق کنیم.
مشکل ما در عملی نکردن تصمیمات مان، به این برمی گردد که "انگیزه کافی" نداریم. انگیزه کافی بدلیل کمبود یک چیزی است که به آن "ارزش" زندگی میگوییم. علاوه بر آن، رخوت ما بخاطر نداشتن برنامه منظم (دانش و تمرین) و همچنین عدم تعهد به "انجام دادن مستمر" است که از عدم وجود یک "ارزش" در زندگی نشات میگیرد بر میخیزد.
کاغذ و قلم برداریم، بنویسیم که چه چیزی به این دنیا اضافه کرده ایم؟ آیا خودمان، کسی، یا کسانی از حضور ما در این دنیا احساس بهتری داشته اند؟ این میشود ارزشی که ما میتوانیم امروز برایش زحمت بکشیم.
بنویسیم. تا دیر نشده. مطلقن به فرصتهای از دست رفته هم فکر نکنیم.
Photo:@Mamadtajik
@raviphotos
www.raviphotos.ir
#raviphotosgroup.com