
امروز قراره که مبحث تمرین های احترام به خود رو تموم کنیم . ممنون میشم چند دقیقه وقت بذارید و تا پایان همراهی کنید .???

یه نگاهی به بچه های اطرافتون بندازید، کاش میشد با هیجانات دوران کودکی بزرگ بشیم. ببینید چه راحت احساساتشون رو بیان میکنن؛ با یه حرکت ساده میخندن و با یه اخم گریه میکنن ،اگه شجاعت ازشون بخوای همه کاری میکنن و وقتی هم که میترسند به سادگی ترسشون رو بیان میکنن. اما ما بزرگتر ها انگار یکی اومده و احساساتمون رو دزدیده .
از اون زمانی که به ما گفتن مردها گریه نمیکنن و یا دخترها اینجوری نمیخندن و ... احساساتمون سرکوب شدن ، حالا که بزرگ شدیم هم جرات ابراز نداریم . ولی بجای سرکوب یاد بگیریم که مدیریتشون کنیم و در هر موقعیت احساسمون رو کنترل شده بیان کنیم.

۱۶ _ « کنترلر نباشیم »
خیلی از ما سعی داریم هرکجا که هستیم اتفاقات و افراد اطرافمون رو کنترل و مدیریت کنیم .( خودم هم یکی از این افرادم ?? ، ولی دارم تمرین میکنم که بیخیال باشم) اما بعضی از افراد هم هستند که (به خیال خودشون) اصلا حساسیت نشون نمیدن، اما همین افراد هم مثل بابا ها و جریان مدیریت کولر توی تابستون و مامان ها موقع پخش سریالهای جم تی وی ( همون آی فیلم خودمون ) زندگی رو به کام بقیه تلخ میکنن.
اگه میخاین روح خودتون و بقیه از عذاب دور باشه و آزاد باشین لطفا کنترل کردن رو کنار بذارین.

طبق تحقیقات علمی ثابت شده که کار مغز حفظ حالت موجوده ، و پذیرش شرایط جدید براش سخته مگر اینکه به عادت تبدیل بشن. باید یاد بگیریم به فرصت ها و موقعیت های جدید رای مثبت بدیم و اونا رو بپذیریم تا باعث پیشرفت مون بشن.

ساختار بدن ما تشکیل شده از ۵۰ تریلیون سلول است و هر سلول به صورت جداگانه دارای زندگی است ، این سلول ها به صورت مجموعه و سیستم کار میکنن و فرماندهی این سیستم به عهده ی سلول های مغز است . با ایجاد افکار مثبت در مغز انرژی مثبت رو از مغز به بقیه ی اعضای سیستم بفرستید تا همیشه سر حال باشید.
دیدید میگن فلانی همیشه شاد و سر حاله ؟ یا میگن فلانی غمگین و افسرده است . شادی یعنی انرژی مثبت که نتیجه اش سر حال بودن و سلامت جسمی و روحیه و غم یعنی انرژی منفی که نتیجه اش افسردگی و بیماری های روحی و روانی و تضعیف سیستم ایمنی بدنه .

یکی از قانون های پنهان دنیا و کائنات قانون کارما است .کارما یعنی «هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی» . عشق هم یکی از قدرتمند ترین احساسات در انسانهاست به طوری که هر انسان عاشقی برای معشوقش سخت ترین کارها رو انجام میده . هرچقدر بیشتر عشق بورزیم عشق بیشتری نصیبمون میشه.
عشق به هر چیزی و هرکسی ممکنه باشه ، مثلا عشق به همسر و خانواده ،عشق مادر و فرزند ، عشق به دوست و رفیق ، عشق به گل و گیاه و حیوانات و یا عشق به پول و ثروت و شهرت .

اینکه دنبال موفقیت های بیرونی مثل پول ،خونه ،ماشین ، مقام و شهرت باشیم بدون اینکه به موفقیت درونی مثل توسعه ی شخصیت فکر کنیم کار بیهوده ایه ( البته به هیچ عنوان منکر بد بودن موفقیت بیرونی نیستم ولی چه بهتر که با هم باشند.). اینکه فقط دنبال موفقیت بیرونی باشیم یعنی پوچ بودن و تهی بودن خودمون که این امر هرچقدر هم با موفقیت بیرونی همراه باشه باز هم از زندگی رضایت نخواهیم داشت.
پوچ و توخالی بودن انسانها و دنبال دستیابی به اهداف بیرونی بودن خودش یه موضوع مهمه که حتما یه پست جداگونه بهش اختصاص میدم .
ممنونم که به خودتون احترام گذاشتید و تا اینجا همراهی کردید. خوشحال میشم بقیه ی پستها رو هم مطالعه کنید.??
منتظر پست های بعدی باشید?❤️?
مجید یوسفی بابادی
۳ / آذر / ۱۳۹۹