
حس و حال غریبی داشت .
گویی باری سنگین از غم را با خود حمل میکند و تسکین آن در دستان چوب سیگارش بود.
اری،او غم ها را نفس میکشید...
درمیان رنگارنگی دکان نقلی اش بی رنگ ترین بود و
میان شور و نشاط اطرافش ساکت ترین و غمگین ترین بود
چه کسی میداند شاید او روزی شور جوانی اش را همراه با قلبی عاشق به قیمت لبخندی از معشوق فروخته بود واما همه درد این نیست ....
اما هرچه بود،غم اورا دراغوش کشیده بود.
و من،من چقدر سنگین است وزن غمش چراکه من اورا میفهمیدم و این بار غم برای قلب کوچک و نازکم بسیار بود...
همانجا که ابتهاج عزیز گفت
که گمان داشت که هست این همه درد
در کمین دل آن کودک خرد...
اما آدمی با غم هایش می زیستد و می میرد
چنان که خودش پی درد و غم می دود تا اورا بیابد زان میان شاعر فرمود غم فرستاده عشق است عزیزش دارید🙂
نمی دانم چرا و چه دلیلی دستم را برای نوشتن مجبور به کتابت کرد اما نوشتم از غمی که دیدم و حس کردم و فهمیدم .
📍حوالی میدان امام خمینی ،اصفهان
#مجهول
⊰•⊰•⊰•⊰ @jenab_majhol ⊱•⊱•⊱•⊱