#آقایِمن
نیمه شب ۲۴شهریور است
وKhamenei.ir در آخرین پستش، تیتر زده که آخرین دیدار ما، جلسهی اُنس با قرآن بود...
منم هم به یاد دارم آن دیدار را
حتی به یاد دارم که عکس های شما را که ساعاتی بعدش منتظر شد بزرگ و کوچک میکردم و قربان صدقه شما میرفتم
حتی به یاد دارم که با ذوق مادرم را صدا میزدم که چهره آقا را ببین چقدر از همیشه زیباتر شدن
بالا پایین می پریدم و ذوق نورانی بودنتان را میکردم
آه قربان سرتان شوم چقدر آن روز برای من فراموش نشدنی است
به خوبی به یاد دارم که خواهرم می گفت آقا را چشم میزنی بس است دیگر
اما من آن روز برای بار هزارم عاشق شما شدم
تمام تلاوت ها و تواشیح ها را دیدم تا واکنش های شما را ببینم.
تا چند روز عکس های آن دیدار را تماشا میکردم
آقایِ من خودتان هم قبول دارید نور دیگری در چهرهتان بود ؟!
برق خاصی در چشمهاو تبسمی زیباتر از همیشه بر لب و سرخی گونه های زیبارویان را داشتید ؟!
شما از روی قرآن خط میبردید و من....
آری آخرین دیدار ما ،آن جلسه ای بود که شما بودید و ما نبودیم ...
اما حال ....
می نویسم چراکه نمی دانم به هنگام فراق محبوب دیگر چه می توان کرد جز سوختن و با خاکسترش وصف دلتنگی کردن ...
دلتنگم بیشتر از همیشه
از لحظهای که دیدم و باور نکردم که
کوه را به خاک سپردند...
از آن لحظه که همه تن چشم شده بودم و از دارالذهد تا دارالذکر خیره به دنبال شما میگشتم و دیدم آن چرا که طاقتش در این دخترک مجهول نبود
اصلا مگر ماهی ،هرچقدر که بزرگ باشد،حتی اگر نهنگ هم باشد
زندگی بدون آب را بلد است ﴿رجوع به متن اشاره شده﴾
چقدر دلتنگ بودم
دلتنگ تر شدم
و دلتنگ هستم ....
✍مجهول
#آقایِمن
⊰•⊰•⊰•⊰ @jenab_majhol ⊱•⊱•⊱•⊱