ویرگول
ورودثبت نام
مه شاد
مه شادجز آستان توام در جهان پناهی نیست ... سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست
مه شاد
مه شاد
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

از ابتدا كلمه بود..

بعد از چند روز فعاليت هاي نابه سامان و فقدان هوش و حواس، در پريشاني احوالات ناگهاني زندگي گم بودم و خود را كاويدم و به نتايج جالبي هم رسيدم. گاهي پيش مي آيد راهي كه هميشه از برش بودي را گم مي كني، سرگردان و بغرنج اين ور و آن ور تحقيق مي كني و بدنبال ذره اي تسكين خسته تن راه مي شوي. كتاب بر ميداري، فيلم مي بيني و اينترنت را زير و رو مي كني اما دريغ از يك جواب درست درمان..

سوالات ذهنت بيشتر از قبل مي شود و اضطراب مثل خوره وجودت را دربر مي گيرد.

اينكه چندروز ايده اي نداشتم تا اينجا در صفحه ام به نمايشش بگذارم عذابم مي داد اما راستش دلم نمي خواست و حوصله اش را هم نداشتم پس هيچكاري نكردن را برگزيدم. اما حقيقتا خلاء چيز ديگري بيشتر در من آشوب به پا مي كرد و آن هم نوشتن بود. از اينكه چندين روز دست به كيبورد نبردم و كلمات را لمس نكرده بودم، احساس عذاب وجدان شديدي داشتم. نمي دانم كار درستي كردم يا نه اما امروز صبح تصميم گرفتم اگر ايده درست درماني ندارم و يا حوصله و اعصاب نوشتن درباره ايده هايم را، حداقل به خلوص كلمات و جادوي جمله بندي ها خيانت نكرده باشم و بتوانم درباره هيچكاري نكردن برايتان بنويسم.

اعتراف تلخي است اما از بنده حقير قبول كنيد. آدم گاهي ذهنش را به چالش سكوت مي كشاند و سعي دارد ذرات حقيقي وجودش را كشف كند. شايد براي همين گاهي از زندگي حرفه اي و شغل و خانواده دست مي كشد. اما از من مي شنويد هيچكدام اين ها دليلي براي ننوشتن نيست.. كلمات اين قدرت را دارند كه از هيچ، همه چيز بيافرينند.

وقتي تصميم مي گيريد هيچكاري نكنيد، از قبل مطمئن شويد كه قرار نيست در كشور افكارتان كودتا به پا كنيد و از درون دارايي هاي سيستم مغزتان را به تاراج ببريد. آرامش شرط اصلي هيچكاري نكردن است و با همين فرمان جلو رفتن تلاشتان بر اين مي شود كه به خودتان، جوهره وجودي و علايقتان بيشتر فكر كنيد. در قرنطينه هيچكاري نكردن يعني خودم را بيشتر در آينه ديدم و كاويدم. خودم را بيشتر دوست داشتم و براي سلامت روان و جسمم كوشيدم چون در آخر اين منم كه با مراقبت روحي و جسمي از خودم، علاقه و شور و شعفم به زندگي و آدم هاي اطرافم را نشان مي دهم. من آدم هاي زندگي ام را دوست دارم، پس از خودم بيشتر مراقبت مي كنم تا بيشتر در اين دنيا كنارشان بمانم و لذت ببرم.

داستاننويسندگيخودشناسي
۷
۰
مه شاد
مه شاد
جز آستان توام در جهان پناهی نیست ... سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید