
استعاره، تشبیه و هر آنچه متون را زیباتر می کرد دوست داشتم، اما زمانی که داستان می خواندم، به قدری محو قصه می شدم که بخشی و گاهی همه ی زیبایی های قلم نویسنده از چشمم دور می ماند. می خواستم زودتر از ماجرا سر در بیاورم. در واقع از مسیر لذت نمی بردم و تنها مقصد برایم مهم بود.
وقتی تصمیم گرفتم آثار بالزاک را بخوانم، از او جز آنکه نویسنده بزرگ فرانسوی است و البته نام تعدادی از کتاب هایش چیز دیگری نمی دانستم. اولین کتابی که از او یافتم باباگوریو بود. با ذوق و شوق فراوان شروع به خواندن کردم، اما بالزاک در همان صفحات ابتدایی مرا غافلگیر کرد. خدای من! او هر چیز کوچکی را در یک صفحه تمام توصیف می کرد، با ریزترین جزییات. آنقدر که به گمانم پانزده صفحه اول کتاب تنها به شرح فضای داستان می پرداخت و ماجرا هنوز در صف انتظار بود. این روند در تمام کتاب جریان داشت. بدین ترتیب بالزاک مرا کلافه کرد تا باباگوریو تمام شد. تا جایی که در میانه کتاب ذهنم این سوال را مطرح کرد که چرا بالزاک معروف است؟ و شک به او را در وجودم کاشت. مدتی بعد در جلسه اول کلاس قدرت نویسندگی و هوش کلامی،استاد برایمان از اهمیت جزییات و نقش آن در برجسته ساختن یک نویسنده از سایرین گفت و مثال هایی زد. در لابه لای همان مثال ها بود که به قدرت بالزاک پی بردم. دوباره به سراغ باباگوریو رفتم، آن را خواندم اما با نگاهی دیگر و این بار از آن لذت بردم!
اکنون دریافته ام اگر می خواهم به تمام زیبایی ها و ظرایف یک کتاب پی ببرم،تنها به یک بعد اثر توجه نکنم، قصه و سبک نگارش را با هم دنبال کنم و در یک کلام مانند یک نویسنده بخوانم، نه مثل یک خواننده.
# نوشتن #خواننده #جزییات