در حال مطالعه است. راحت و آرام روی تختش دراز کشیده است و پتوی آبی رنگش را به روی خود کشیده، کتابش در دستش است. اخمی از روی دقت به چهره‌اش چسبیده، چشمانش روی خط‌ها می‌غلتید و به سرعت صفحه‌ها را پشت سرهم می‌خواند و جلو می‌رفت گویی برای تمام کردن کتاب عجله دارد و یا قسمت مهیج داستان است و نمی‌تواند هیچ وقفه‌ای در خواندن بیاندازد. از جایش تکانی نمی‌خورد و سخت مشغول خواندن و درک و هضم کتاب بود که ناگهان صدایی از موبایلش او را غافلگیر کر. تکانی خورد که خود گواه این است که غرق کتاب بوده و از زمین و از اطرافش جدا شده بوده است. کتاب را بست و موبایلش را برداشت، چیز خاصی در چهره‌اش نبود، به پهلو غلتید و نفس بلندی کشید، گوشی را به شارژر وصل کرد. از جایش بلند شد. موهایش را بست و در آینه نگاه کوتاهی انداخت. از پله‌ها پایین رفت. اطرافش را از نظر گذراند و در دلش همه آن نظم و تمیزی را تحسین کرد. عاشق تمیزی خانه است. سلامی به مادرش کرد و در جواب نگاه پرمحبتی دریافت کرد. وارد آشپزخانه شد تا ظرف‌های ناهار را بشوید. ظرف‌ها کم بودند و دستکش به دست مشغول شد. خیلی سریع کار را تمام کرد. از نحوه ایستادند مشخص بود که باز هم از این دنیا جدا شده و به دنیای قصه‌ی کتابش ملحق شده و لبخندی هم روی لبانش دویدن گرفت.
