شماره یک

در مورد کتاب می‌خوام بنویسم،همه‌ی ما که دلباخته‌ی نویسندگی شده‌ایم پیش از یافتن این قریحه در اعماق وجود خود،به دفعات خود را در داستان‌هایی یافته‌ایم که بودن در آنها رویایی بیش نیست.کتاب خواندن جایی از اعماق ذهن و روح را تسخیر می‌کند و میل به زندگی‌های موازی را با ماجراجویی در کتابها تغذیه میکند.

گاهی میشود که حامل حلقه قدرت بود، گاهی آن زن اثیری و رازآلودی که طرح روی قلمدان شد، گاهی آن مرد پریشان حال که دل در گرو آن نیمفت سرکش داشت گاهی همراه با سانتیاگو در صحراهای مصر به دنبال گنج بود و گاهی با اندوه ناستنکای سنجاق شده به مادربزرگ حس کرد که ما نیز زندگی خود را با پوچی گذرانده‌ایم.میشود حتی برای حل معماهای گالوم در دل غارهای تاریک دست و پا زد.

کتابها تجربه های عمودی هستند بر روی خط افقی زندگی، زندگی که فقط میتوان یک بار تحربه کرد با کتابها و ماجراها، هزاران بار می‌توان تجربه کرد و آغاز تا پایان راه را بارها طی کرد،مهم نیست. چه سنی باشی در ماجراجویی کتاب همیشه پیروز و فاتحی.

کتابها دنیاهای در دسترسی هستند که به وسعت ذهن نویسندگانشان عمق می‌یابند و ما را با خود به اعماق ماجراجویی‌هایشان می‌برند‌.میشود سوار شد بر قالیچه‌ی پرنده‌ی دنیا‌ی خیال و رفت به سرزمین محال‌های در خیال ممکن.جایی که خستگی نمی‌تواند عزم را بشکند آنجا که قهرمان‌ها را خدایان یاری می‌رسانند ضعف‌ها و قدرت‌های قهرمان و ضد قهرمان را به رخ ما کشیده و می‌تواند آسیابی از احساسات را در ذهن و قلب ما به حرکت درآورد.

خشم،ترحم،آشفتگی،هوس،ترس و خطاکار بودن را به ما نشان می‌دهد و احساس به غلیان می‌افتد و جاری میشود بر فرش واقعیت در زندگی و نقشی مینهد از جنس تجربه و حتی گاهی عبرت...