هر لحظه لباساشو درمیاره و میره جلوی آینه و زار میزنه که چرا سینههام هماندازه نیست. خب یکی نیست بهش بگه زن کی اصلا به تو نگاه میکنه که بفهمه سینههات هم اندازهان یا نیستن.
بابام هم راست میگه خب، تو این اوضاع و شرایط، اصلا اونقدر پول نداریم که خرج دوا درمونش کنیم. بابام همهی آینههارو شکسته که مامان دیگه ول کنه از برانداز کردن خودش جلوی آینه، ولی مگه دست برمیداره. امروز جلوی شیشهی گاز، پیرهنش رو داده بود بالا و باز زار میزد. باز زار میزد. لعنتی یه طوری زار میزنه انگار مادرش مُرده.
واقعا همهش فکر میکنم شماها که پول نداشتین برای چی بچه آوردین. واقعا برای چی؟
دیشب شیما و شوهرش باز اومده بودن اینجا. معلومه که نمیخواستم حتی ریختشون رو ببینم. از تو اتاق جم نخوردم. اصلا لباس هم نداشتم که بپوشم، خسته شدم از این لباسهای زشت تکراری، سردرد رو بهونه کردم و خوابیدم.
شیما بهش میگفت از وقتی قرصهای این دکتر رو میخوری اینطوری شدی. میگفت مگه تو دیوونهای که رفتی پیش روانپزشک؟ دخترهی احمق خیر سرش لیسانس داره. دلم میخواست برم بزنم تو دهنش.
حتی دلم میخواست بزنم تو دهن بابا.
اونام بدبختن. خودِ شیما با اون شوهرش و بچهی لوسش. اصلا تو این خراب شده همه بدبختن.
اصلا خوشبخت عالم فقط مهدیه، از صبح میره بیرون، برای خودش میره سرکار، شب هم گاهی میاد گاهی نمیاد. هر چی میخواد میپوشه. هر جا بخواد میره. هرکار بخواد میکنه. خفه شو بابا. آخه این چطور خوشبیختی ه.
بابا بعضی وقتا با اصرار مامان میره اسنپ و تپسی و هر مرگ دیگهای که گیرش بیاد، کار میکنه. اره معلومه که خنده داره. تاجر آهن اصفهان به روزی رسیده که تو این سن و سال باید شوفری کنه. آدرسهارو هم بلد نیست و دیروز با یه یارو دعواش شده. اونام حق دارن. اصلا همهی دنیا حق دارن. فقط من نمیفهمم اینا که اینارو میدونستن، چرا باز دم پیری بچه آوردن؟
------
بر اساس درد و دل های یک دختر نوجوان در یکی از محلات متوسط اصفهان.