مثلا من هم از آن ادم هایی هستم که برای اغاز به دنبال هزاران موقعیت به خصوص میگردم مثلا فصل بهار باشد مثلا ساعت رند شود یک دقیقه اینور انور قبول نیست پس بروند عقربه ها تا به رند بعدی برسند
مثلا شنبه بهترین فرصت است
آغاز از روز اول هفته بَه عجب حس خوشایندی.
گیر کرده ام در این چرخه ی تکراری سالیانه سال است
برویم بپرسیم از تک تک ادم ها خب همه در ذهنشان همه کاره و فوق العاده ان اما تا پای عمل به میان می اید من که کسی را نمیبینم حتی خودم هم خواب هستم.
بهارامد فروردین هم شد دیگر اردیبهشت تمام است همه چیز شدنی میشود اردیبهشت از ان ماه خوب هاست که دل میدهی و عملی میشود.
اردیبهشت هم دارد نفس نفس میزند از دویدن های سر صبحش دیگر دارد به پایان میرسد مسابقه اش
او از من خوش قول تراست.
روز و ماه و سال و ساعت و هفته و رنگ لباس و فضای بازو و بسته و شلوغ و اروم و این ها همه اش حرف است. اگر ادم عمل باشی همین حالا بی داد و قال بی فکرهای دلشوره اور شروع میکنی به انجام دادن آن کار پشت گوش انداخته ی همیشه. خود آن شاعر میگفت هزار بادیه رفتن به از نشستن باطل.
به خودت هم بیایی خوب است.
نترس من کنارت هستم.
۱۹اردیبهشت۱۴۰۲روز سه شنبه ساعت۲۳:۱۶/مهدیه زمانی
