







خیلی وقت بود دلم نوشتن میخواست اما نمیدونستم درباره چی بنویسم البته هنوزم نمیدونم ولی خب حسی که مجبورم میکنه به نوشتن کمکم میکنه که چیزی برای نوشتن و حرفی برای زدن داشته باشم...
واقعیت اینه این روزا خیلی روزای عجیب غریبی شده حال هیشکی خوب نیست و هیچکس حال دلش خوش نیس همه از ی چیزی مینالن که البته بین خودمون باشه خیلیاش بخاطر وضع اقتصادی نابسامانمونه و هرچی بدبختیه انداختیم گردنش
اما حرفم این نیست
حرف من اینه که چرا هیچکس حال دلش خوب نیس خیلیامون فراموش کردیم لذتای کوچیکی که قبلنا کلی باهاش حال کردیم
یاد قدیما بخیر تو سرمای زمستون بستنی میخوردیم و تو گرمای تابستون چایی،خونه مامان بزرگ میرفتیم و لواشکارو به ته میرسوندیم،یادمه قدیما دوس داشتنامونم واقعی بود مرد و مردونه واس همیشه الان شده رلای ساعتی،سرنا یه حرف قشنگی که زده اینه که از وقتی اسم زید به رل تغییر کرد معرفتام کمتر و الکی شد خیلیامون کم ندیدیم رل داره و چندتام کراش...
بماند...
داشتن حال خوش و دلی که تنورش گرم باشه تو این روزا سخته و کمتر چیزی مارو میخندونه خوبم میدونم که هممون یه کوله پشتی حرفای منطقی و فلسفی داریم و واس خودمون روانشناسیم اما...اما هممون با وحود حرفایی که میزنیم تا بقبه رو اروم کنیم ته دلمون میگیم ت اگه بیل زنی باغچه خودتو بیل بزن
تنها جیزی که لازم داریم ی ماه مردنه...همون قدر اروم و بی سروصدا،بی دغدغه،با خیال راحت،کاش میشد یه مدت نبود و فقد خوابید...فقد خوابید...