لاکش رو از روی میز برداشت
میخواست ناخوناشو لاک مشکی بزنه...آره آخرین خاطره آخرین تصویر
غم تمام وجودشو فراگرفته بود
در هم شکسته و پیر بنظر میرسید
احساس ویرانی و نابودی و له شدگی میکرد
و باز هم دیوار که دائم صدایش میکرد و به او نهیب میزد و تمام ناکامی های زندگیش را یادآور میشد...
یک شب دیوار خواست او را خودکشی کند!
امان از درد نویسنده و قلم.امان از جوهر ترسیده ی خشک شده و من.
منِ بهت زده
منِ حیران
من نشسته آشفته و سرگردان...
آه الان وقت شعر نبود.
زنک میخواهد خودش را بکشد.
_خب بگذار بکشد مگر زنده بودنش چه سود یکی جرعت این کار را کرده...