چه شده، فیروزه گنبد؟
تو چرا میگریی؟
دلِ خُرّمِ تو را کدام یار جفاکار
چنین خونین کرد؟
چه به من مینگری بیهوده؟
من که خود پاییزم
برگ ز رو افتاده
زرد و خسته
آسمان، میبینی؟
غم ما شب را شست
دل یاری اما...
آسمان؟
این تقاص کدامین گناه بشر است
که کلام از وصفش میماند؟
~ماناسیری