امروز تو مترو دختر خانمی بسیار زیبا را دیدم که پس از سالها میتوانست مجدد مرا به عشق و عاشقی بیندازد. چیزی که که فکر میکنم بعید است مجدد به دام آن بیفتم. دلم برای دیگران میسوزد. هر کی با او در ارتباط باشد افسون است. مگر مانند من بداند که چطور باید از چنگال عشق بگریزد. همه صورت اون کافی بود برای خیال پردازیهای عاشقانه. هیچ احتیاج به هیچ کاری بیشتر نداشت. تنها بستن پلکها و باز کردنشان. شبیه آخرین دختری بود که عاشقش شده بودم. که با همکلاسی دیگرمان ازدواج کرد و از ایران رفت. و پیرو آن تحقیق که میگفت بعد از داشتن چیزی از روز بعد همان را در اختیار دیگران بیشتر پیدا میکنید، از پس از عاشق همکلاسی شدنم در دخترانی آن صورت به همان شکل را بیشتر میبینم. هر چند کم است و در کل از آن سال تنها دو نفر را پیدا کردم که یکی این دختر امروز است و آن دیگری یک نقاش یوتیوبر است. اما همین تعداد هم برای پیدا کردن تصاویر مشابه عشق از دستداده که به اروپا مهاجرت کرده است هم زیاد است چرا که هنوز هیچ تصویری مشابه عشق اولی که به آمریکا مهاجرت کرده است هنوز پیدا نشده است. او واقعا خاص و کم بود. هر چند که بازیگرانی قدیمی را بشود مشابهاش دانست اما از مردمان معمولی که میتوانی با آنها رو در رو شوی هیچ هنوز پیدا نشده است. ترفند رهایی از عشق بماند برای بعد.
