هشتم؟

به نویسنده‌ام ظلم می‌کنم. اما این نویسنده خیلی حرف دارد برای گفتن. و زمان‌هایی که اتفاق خاصی نیفتاده است نیازی نیست به صحبت‌هایش خیلی گوش کنم. هر چند که می‌دونم دارم اشتباه می‌کنم. خود ساکتم را در برابر دیگران دوست دارم و از اینکه این سکوت را به این نویسنده عرضه نمی‌کنم احساس ظالم بودن می‌کنم. چند روزی، بیشتر از یک هفته، است که حرف‌هایی دارد برای گفتن. از کسی که سالها‌ قبل بسیار سر حال و سر زنده بوده و حالا از اینکه شکسته و بیمار شده بسیار ناراحت و اندوهگین شده. از زمانی که با هم آن کس را دیدیم در چهره همه پیر بیمار شکسته‌ تنهایی رو تصور می‌کنیم. و بیشتر به این فکر می‌کنم که آخر ما باید به دست خودمان باشد نه این شیاطین درد و رنج که زندگی برایمان تدارک دیده.