دوازدهم

چیزی که بی‌نظیره اما برای خواب و زندگی روی روال خوب نیست، تجربه زیبایی شناختی است. که حسی مقابل تجربه ترما یا چیزی شبیه آن است. هر دو خواب و روال عادی زندگی را بر‌هم می‌زنند. به این فکر می‌کردم که باید عبارت یا بهتر کلمه‌ای بجای «تجربه زیبایی شناختی» پیدا کنم. این عبارت خیلی قابل بحث نیست. شاید کمی ادایی یا زرد یا خیلی چهره علمی داشته باشه. (در عذابم جایی از متن با «باشد» و «است» تمام میشه جایی با «باشه» و «هست» تمام می‌گردد.) در فکر این هستم که کجای روز یا شب یا هفته و ماه، کجای زندگی می‌توان تجربه زیبایی شناختی را قرار داد. اما نکته‌ای در مورد آن وجود دارد. تجربه زیبایی شناختی مانند تجربه عاشقی است. مانند دیدن خوابی که دوست داری و نمی‌دانی کدام شب به سراغت می‌آید. سر زده از راه می‌رسد. اگر آگاه به نزدیکی آن باشی احتمالا دلت را خواهد زد. احتمالا عاشقش نخواهی شد و یا زود از خواب بیدار شوی. باید غافلگیر شوی. باید حواست پرت سایر زندگی‌ات باشد. بابت همین است که وقتی خیلی فیلم نگاه کنی کمتر فیلمی چشمت را می‌گیرد و باید مدتی از فیلم دیدن دور شوی تا دوباره فرمی نظرت را بگیرد.