ساعت سه از قم به تهران رسیدیم بعد از خوشگذرانی بسیار ،آهسته از راه پله بالا آمدیم تا همسایه ها بیدار نشوند با این ترتیب ؛ بابا،مامان،من و با فاصله ای اندک ،ورود ملتهب م.ع که گفت: اسرائیل تهران را زده...تازه فهمیدیم چرا آنقدر پمپ بنزین سر کوچه شلوغ بود.
شب را به صبح رساندیم و فردا قرار شد به همدان برگردیم اما صف های طولانی بنزین ما را به خرید اینترنتی بلیط دعوت کرد و بالاخره صندلی ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ اتوبوس را برای ساعت ۷ شب از مقصد ترمینال آرژانتین به همدان گرفتیم و بدون م.ع به همدان برگشتیم؛حالا من در اتوبوس نشسته ام و افکارم از ترشی هفت بیجار پر ترکیب تر است.فکر مردم، فکر تهران،فکر خانه ام،فردایی ناپیدا و منظره های خفته در تاریکی جاده...
و اینجا بود که من با ورود سوخو یا همان اف ۳۵ های اسرائیل به ایران شروع به نوشتن کردم چون اینجا صفحه مهمی از تاریخ است و من این تاریخ غبارآلود را نفس می کشم...
منصرف شدمارسال نظر