ویرگول
ورودثبت نام
M.faramin
M.faramin
M.faramin
M.faramin
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

از گذشته‌ای دور ...

اولین بار توی اتوبوس شرکت واحد اصفهان دیدمش. یادمه اونقدر توی اتوبوس شلوغ بود که من به سختی می تونستم نفس بکشم. وقتی وارد اتوبوس شد، به زور از میون شلوغیها دستش رو به میله ی ورودی اتوبوس رسوند و همونجا منتظر موند تا شاید توی ایستگاههای بعدی بعضی از مسافران پیاده بشن و اون نفس راحتی بکشه و بتونه بیاد روی یه صندلی بشینه. راستش من اولش اصلا متوجه سوار شدنش نشدم. اونقدر درگیر افکار خودم بودم که حتی متوجه توقف اتوبوس توی ایستگاههای مختلف هم نمیشدم. دلم می خواست زودتر به مقصد برسم و از اتوبوس پیاده شم. چند تا ایستگاه که گذشت، اتوبوس یکم خلوت تر شد و اون رفت روی یه صندلی در انتهای اتوبوس نشست. هنوزم متوجهش نشده بودم. بعد از چند دقیقه دیدم یکی از خانم های اتوبوس که کارت اتوبوس نداشت از آخر اتوبوس فریاد زد:


" آقای راننده کرایه اتوبوس چنده؟ "


من از سر کنجکاوی و شیطنت سرم رو بلند کردم که ببینم کی داره با راننده حرف میزنه. اونجا بود که به طور اتفاقی چشمم بهش افتاد. از روی شرم و خجالت سرم رو پایین آوردم، ولی اون تصویر جذابی که چند ثانیه پیش دیدم، منو رها نکرد. گاهی اوقات یه نگاه، یه تصویر، یه لحظه واسه همیشه و تا آخر عمر توی ذهن آدم نقش می‌بنده. برای من هم اون نگاه، اون تصویر و اون لحظه توی اتوبوس با تمام جزییات توی ذهنم نقش بست و تا امروز تو خاطرمه!! اصلا حواسم نبود که کجا هستم؟ چیکار می‌کنم؟ انگار یه صحنه از فیلمی، روی دور تکرار به صورت مداوم داره برام پخش میشه!! به ایستگاه بعدی که رسیدیم تازه به خودم اومدم. سرم رو که بلند کردم متوجه شدم اون از اتوبوس پیاده شده و من داشتم از شیشه‌ی اتوبوس رفتنش رو نگاه می‌کردم. خواستم از اتوبوس پیاده بشم و برم دنبالش! ولی اتوبوس حرکت کرد. اتوبوس حرکت کرد و این اولین و آخرین دیدار ما بود.

ولی ای کاش اولین دیدارمون بود و آخرین دیدارمون نبود ...

اتوبوساصفهاندیدار
۸
۰
M.faramin
M.faramin
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید