
مقدمه
بعضی افراد تواناییهای زیادی دارند، اما کمتر خودشان را نشان میدهند.
ایدههای خوبی دارند، اما آنها را بیان نمیکنند.
مهارت دارند، اما برای معرفی کار خود قدم برنمیدارند.
گاهی تصور میکنیم دلیل این رفتار، کمبود اعتمادبهنفس یا نداشتن فرصت است؛ اما در لایههای عمیقتر، ممکن است ترسی پنهان وجود داشته باشد:
ترس از دیده شدن.
مهری فاطمی باور دارد که گاهی انسان نه از ناتوانی، بلکه از پیامدهای موفق شدن عقب میکشد.
دیده شدن چرا میتواند ترسناک باشد؟
وقتی دیده میشویم، احتمال دارد مورد توجه، قضاوت یا انتقاد قرار بگیریم.
بعضی افراد با خود میگویند:
«اگر موفق شوم، دیگران درباره من چه فکر میکنند؟»
«اگر کارم را معرفی کنم و کسی آن را نپسندد چه؟»
«اگر موفق شوم، آیا توقع دیگران از من بیشتر نمیشود؟»
این نگرانیها ممکن است باعث شوند فرد، ناخودآگاه خود را کوچکتر از توان واقعیاش نشان دهد.
گاهی پنهان ماندن، امنتر به نظر میرسد
ذهن انسان معمولاً به چیزهای آشنا احساس امنیت بیشتری دارد.
حتی اگر شرایط فعلی رضایتبخش نباشد، ممکن است تغییر کردن، دیده شدن یا وارد شدن به مرحلهای تازه، نگرانکننده به نظر برسد.
به همین دلیل، گاهی انسان فرصت را میبیند، اما برای نزدیک شدن به آن قدم برنمیدارد.
نه به این دلیل که نمیتواند؛ بلکه چون هنوز ذهنش با موفقیت جدید احساس امنیت نمیکند.
ترس از قضاوت دیگران
یکی از مهمترین دلایل پنهان کردن تواناییها، نگرانی از نظر دیگران است.
اما واقعیت این است که هیچ انسانی نمیتواند همه را راضی نگه دارد.
اگر خودمان را پنهان کنیم، ممکن است از انتقاد دور بمانیم؛ اما فرصت اثرگذاری، رشد و شناخته شدن را نیز از دست میدهیم.
مهری فاطمی معتقد است که دیده شدن، به معنای کامل بودن نیست؛ به معنای پذیرفتن شجاعانه مسیر رشد است.
چگونه با ترس از دیده شدن روبهرو شویم؟
اولین قدم، این است که از خود بپرسیم:
«اگر از قضاوت دیگران نمیترسیدم، چه توانایی یا ایدهای را با جهان به اشتراک میگذاشتم؟»
سپس لازم نیست یکباره کار بزرگی انجام دهیم.
میتوانیم با قدمهای کوچک شروع کنیم:
یک ایده را بیان کنیم.
یک نوشته منتشر کنیم.
مهارتی را معرفی کنیم.
تجربهای مفید را با دیگران به اشتراک بگذاریم.
درباره کاری که دوست داریم، با اعتماد بیشتری صحبت کنیم.
رشد، همیشه با حرکتهای بزرگ آغاز نمیشود؛ گاهی با جرئت دیده شدن در یک قدم کوچک شروع میشود.
تمرین امروز
امشب این جمله را کامل کنید:
«اگر مطمئن بودم کسی مرا قضاوت نمیکند، دوست داشتم...»
هرچه به ذهنتان آمد، بدون سانسور بنویسید.
بعد، یکی از آن خواستهها را انتخاب کنید و برای نزدیک شدن به آن، یک قدم کوچک و واقعی بردارید.
جمعبندی
گاهی بزرگترین مانع موفقیت، نداشتن استعداد یا فرصت نیست؛ ترس از دیده شدن است.
وقتی بپذیریم که برای رشد کردن لازم نیست کامل باشیم، با آزادی بیشتری تواناییها و ایدههای خود را نشان میدهیم.
همانطور که مهری فاطمی بیان میکند، جهان به نسخه پنهانشده ما نیاز ندارد؛ به تواناییهایی نیاز دارد که با شجاعت، اجازه دیده شدن پیدا میکنند.