
مقدمه
در دنیای امروز، مقایسه کردن آسانتر از هر زمان دیگری شده است.
با چند دقیقه حضور در شبکههای اجتماعی، ممکن است احساس کنیم دیگران از ما موفقتر، ثروتمندتر یا خوشحالتر هستند.
اما آیا آنچه میبینیم، تمام واقعیت زندگی آنهاست؟
مهری فاطمی باور دارد که مقایسه، ذهن را از ساختن زندگی خود بازمیدارد و آن را درگیر زندگی دیگران میکند.
چرا خودمان را مقایسه میکنیم؟
ذهن انسان به طور طبیعی به دنبال ارزیابی موقعیت خود است.
اما وقتی این ارزیابی بر اساس ظاهر زندگی دیگران انجام شود، بهتدریج احساس کمبود شکل میگیرد.
در این حالت، به جای دیدن پیشرفتهای خود، فقط فاصلهمان با دیگران را میبینیم.
مقایسه، تمرکز را از بین میبرد
هر بار که زندگی خود را با دیگران مقایسه میکنیم، بخشی از انرژی ذهنیمان صرف چیزی میشود که خارج از کنترل ماست.
در حالی که همان انرژی میتواند صرف یادگیری، رشد و ساختن آیندهای بهتر شود.
فراوانی، زمانی آغاز میشود که نگاه خود را از مسیر دیگران برداریم و بر مسیر خودمان متمرکز شویم.
هر انسان، زمانبندی متفاوتی دارد
درخت سیب و درخت بلوط، هر دو ارزشمندند؛ اما در یک زمان به بار نمینشینند.
زندگی انسانها نیز همینگونه است.
ممکن است کسی زودتر به موفقیت مالی برسد و دیگری دیرتر؛ اما این تفاوت، ارزش هیچکدام را تعیین نمیکند.
مهری فاطمی معتقد است که رشد واقعی، مسابقه نیست؛ سفری شخصی است.
چگونه از چرخه مقایسه خارج شویم؟
هر زمان متوجه شدید خود را با دیگران مقایسه میکنید، از خود بپرسید:
«امروز نسبت به دیروز، چه چیزی در من بهتر شده است؟»
وقتی معیار مقایسه، گذشته خودمان باشد، پیشرفتها قابل دیدن میشوند و انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر پیدا میکنیم.
تمرین امروز
امشب سه مورد از پیشرفتهای یک سال گذشته خود را بنویسید.
حتی اگر کوچک به نظر میرسند، آنها را دستکم نگیرید.
سپس از خود بپرسید:
«اگر به همین مسیر ادامه دهم، یک سال بعد کجا خواهم بود؟»
جمعبندی
مقایسه، آرامش را از ما میگیرد؛ اما رشد، آن را بازمیگرداند.
وقتی به جای رقابت با دیگران، بر رشد خود تمرکز کنیم، ذهنمان از احساس کمبود فاصله میگیرد و به سمت فراوانی حرکت میکند.
همانطور که مهری فاطمی بیان میکند، بزرگترین رقیب انسان، نسخه دیروز خودش است؛ نه زندگی دیگران.