
▪️
اینجا چهارراه ولیعصر،
ساعت حوالی ۴ عصر یک روز نسبتا گرم پاییزی.
من به اندازه صرف یک چای کنار درخت روی پله نشستم،
جنب و جوش آدمهای توی قاب من رو از افکار خودم بیرون میکشد و مشغول آنها میکند
به افکارشون فکر میکنم، به رفتارشون کنار هم.
تعداد لبخندهایی که رد و بدل میشود کمتر از انگشتهای یک دسته، این نشون میده همه دل مشغولیهایی دارند.
من به دل مشغولیهای خودم فکر میکنم، بیشترین زمان روزمره من بین آدمها میگذرد.
سر کار، توی خیابون، مترو، تاکسی یا بین خانواده.
پس بیجهت نیست که بیشترین دل مشغولی من هم روابطم هستن.
دوباره به قاب نگاه میکنم، فکر میکنم حتی در سطح شهروندی هم همین لبخندها، همین از کنار هم رد شدنها میتونه رد غم رو اندکی گرچه ناچیز کمرنگتر کنه، و یا میتونه شلوغی بیملاحظهای باشد که روزگار رو تنگتر میکنه،
دوست دارم بیشتر بهش فکر کنم، و اینجا بلند بلند فکرهایم رو براتون بنویسم.
?
#راوی_آبی