
جالبه بدونید ما برای بهتر به نمایش اومدن تمام علوم ممکن را یاد می گیریم تا اینکه مورد اقبال قرار بگیریم غافل از این مدام پیله های گنگ و نامعلوم را به خودمون چسب می زنیم بدون فهمیدن همون پیله ها ...
شدیم صفحه پازلی که از همه چیز قطعه ای برداشته و کنار هم چِپونده تا بلکه این صفحه پازل به تکمیل جاهای خالیش برسه
انگار تکه پازل خودت برای خودت قابل قبول نیست در حالی که اگر قطعه های خودت را کنار هم بچینی بدون چسب به یکدیگر چِفت میشه و در نهایت یک صفحه ی کامل و مفهومی، از جنس خودت ساختی.
خودت را ارتقا دِه!