حباب

همسایه روبرویی پنجره اتاقم عاشق موسیقی است . نمی‌دانم خانم است یا آقا پیر است یا جوان،

اما می دانم عاشق شادمهر است. خدا آن روز را نیاورد که آهنگ جدید بیرون بدهد انقدر گوش می دهد که من این آهنگ را از بر می‌شوم ، اما خوشحالم که هنوز آهنگ گوش می‌دهد.

دوستم مادرش کرونا گرفت و هفته ها در بیمارستان بود حالا که به خانه آمده خوشحالی اش رنگ افسردگی گرفته است. اویی که تا من میگفتم قرار است عروسی من چاقوی کیک را تو بچرخانی ریسه می رفت از شادمانی حالا که می‌گویم قر دهنده عروسی ام تو هستی فقط لبخند می زند.

عکس های گوشی را بالا و پایین کردم کلی عکس بود که به آرشیو برده بودم دستم را بردم بر روی دکمه دیلیت و دلم را به دریا زدم و همه را پاک کردم .

عکسی که قرار بود روزی بزرگ کنم و در اتاق خانه هم بزنم حالا از تمام خاطراتم حذف شد.

دنیا همین قدر کوچک است

همین قدر بی ارزش

و همین قدرت تهی از دلخوشی های آنی .