
جاوا اسکریپت بسیار آسون هست برای یادگیری. نوشتن برنامه هایی که اجرا میشن و کاری انجام میدن هم آسونه.
در این مقاله، ما به بهترین روشها برای نوشتن کد جاوا اسکریپتی قوی خواهیم پرداخت.
توابع پیش تعریف شده توابعی هستند که نمونه جدیدی از سازنده یا کلاس رو بر میگردونن.
ما می تونیم بدون ایجاد هیچ کد، با new کلمه کلیدی برای ایجاد سریع کلاسها یا سازنده ها، از اشیاء استفاده کنیم.
سازندها اغلب بخش گیج کننده ی کدهای جاوا اسکریپت هستن.
یه مثال، ما میتونیم تابع پیش تعریف شده خود رو به شرح زیر انجام بدیم:
const createPerson = (firstName, lastName) => { return { firstName, lastName, fullName() { return `${this.firstName} ${this.lastName}` } } }
در کد بالا، ما تابع createPerson رو داریم که یک پارامتر firstName و lastName را در نظر میگیره و یک شی رو با نامfirstname ، lastname و متد fullName بر میگردونه.
ما از یک تابع فلش استفاده کردیم تا با مقدار this موجود در شی بازگشتی اشتباه نگیریم. از اونجا که توابع فلش به this متصل نمی شن، میدونیم که مقدار this در fullName شیء برگشتی هست.
توابع پیش تعریف شده میتونه شئ ها رو با هر چیزی بازگردونه، بنابراین امکانات نامحدود هستند.
برای استفاده از تابع پیش تعریف شده createPerson، می تونیم کد زیر را بنویسیم:
const person = createPerson('Jane', 'Smith');
const fullName = person.fullName();
ما یک شئ person با عملکرد createPerson ایجاد کردیم و سپس متد FullName رو روی اون فراخوانی می کنیم. سپس دریافت می کنیم که نام کامل ‘Jane Smith’ است، this به شیء person اشاره میکنه.
بسیاری از کارکردهای جاوا اسکریپت مانند Number و Boolean توابع پیش تعریف شده هستن. اونها هر موضوعی رو به عنوان یک استدلال در نظر می گیرن و پس از اون به ترتیب تعدادی بول را برمی گردانن. توابع تلفیقی باعث میشن که کد قابل استفاده تر باشه و به همین دلیل کد قوی تری ایجاد می کنه.
وقتی می خوایم روش های نمونه ای از سازنده ایجاد کنیم، باید روش ها رو به خاصیت prototype سازنده بچسبونیم.
می تونیم به عنوان نمونه متد را نیز فراخوانی کنیم. متدی که مستقیماً به عملکرد متصل است، متد استاتیک هست که با همه متدها به اشتراک گذاشته میشه.
یه مثال، می تونیم با اتصال اون به خاصیت prototype، متدهای نمونه ای را به سازنده اضافه کنیم:
const Fruit = function(name) { this.name = name; }Fruit.prototype.grow = function() { console.log(`${this.name} grew.`); }
در کد بالا یک سازنده Fruit ایجاد می کنیم که یک نمونه Fruit را برمی گرداند. سپس متد grow را اضافه میکنیم:
Fruit.prototype.grow = function() { console.log(`${this.name} grew.`); }
چیزی شبیه به این:
const fruit = new Fruit('apple'); fruit.grow();
متدهای نمونه متدها را درون نمونه سازنده نگه میدارن و از قرار گرفتن در معرض كد خارج اون جلوگیری می كنن و به اونها اجازه می دهند تغییرات تصادفی ایجاد كنن.
بنابراین، این باعث میشه کد ما کار آمد تر شه. همچنین، هر سازنده مسئولیت خاص خود را داره چون آنها متدهای نمونه خاص خود را دارن.
علاوه بر این:
const Fruit = function(name) { this.name = name; this.grow = function() { console.log(`${this.name} grew.`); } }
برای هر نمونه کپی از متد grow نمونه ایجاد می کنه. متد ذخیره نشده است و بنابراین استفاده از متدهای نمونه ضمیمه به این متد ضعیف تر هست.