دوستت دارم

دایره کوچک آبی که آن بالا، گوشه سمت چپ، باز می شود، یک خبر کوچک خوشحال کننده دارد، دوستی که لایکی زده یا چیزی گفته!

این خوشحالی دیری نمی پاید. می رود تا محو شود. گاهی درست در همان لحظه با ماوس، فلش را به طرفش می برم. فلش، دستی می شود که نگهش دارد دایره کوچک آبی و خبر کوچک خوشحال کننده اش را.

نگاهش می کنم، آن قدر که سیراب شوم. بعد کنار می کشم تا اگر دلش خواست، برود. اما باز دلم نمی آید، تا می خواهد کمرنگ شود، دوباره نگهش می دارم... می توانم این کار را بارها تکرار کنم، تا وقتی دلم بخواهد.

کاش همه دلخوشی های زندگیم، دایره های کوچک آبی رنگی بودند که می شد با اشاره دستی نگهشان دارم.

کاش همه دوست داشتنی های زندگیم را می شد قبل از کمرنگ شدن، دوباره برگردانم و آن وقت سیر نگاهشان کنم تا هر وقت که دلم بخواهد.

کاش آن دایره کوچک آبی خبر از تو بود. دلم تو را میخواهد.