
این داستان مربوط میشه ب تقریبا 80 الی 90 سال پیش ک دعا نویس های خوب و قوی در روستای پدری ما بودن البته هنوز هستن ولی خب شاید ب تبحر اون موقع نباشند.
مثلا 40 سال پیش عمه خودم انگشتشو عقرب نیش میزنه و اونموقع درمانگاه و حتی وسیله برای رسیدن به بیمارستان نبوده و اونا میرن پیش یک دعا نویس که ب انگشت عمه من دعا میخونه و خودش میگه ک از مچ درستم درد شروع شد تا رسید ب انگشتم و از نوک انگشتم درد رفت بیرون داستان های زیادی درباره ی دعا نویسی هست ولی این داستانی ک میخوام بگم خیلی خاص هست.
اون زمان یک دعا نویس خیلی خوب ب اسم مرحوم سبزعلی بوده که پس از سالها دعا نویسی تصمیم به کار خطرناکی میگیره.پدربزرگم میگه اون زمان کسی جرات دزدی نداشت چون ب چش چشم خودش دیده ک مرحوم سبزعلی تاس گردان میکرده.
ب این صورت که وقتی چیزی دزدیده میشد ، دیگ مسی رو میاوردن جایی ک مال دزدیه شده و بهش زنجیر بلندی رو میبستت.مرحوم سبزعلی دعا میخونده و دیگ مسی به حالت پرتاب شدن خودشو جلو مینداخته و دقیقا روی قدم های دزد میرفته تا به انباری میرسیده ک اون مال بوده و وقتی کنار میزنن خاک رو میبینن مال دزدی اونجاس ک دقیقا پدربزرگم با چشمای خودش تو بچگی این قضیه رو دیده.یا حتی تعریف میکرد که یکی از اهالی روستا ب قول قدیم جن زده شده و اونو میارن پیش سبزعلی و میگه برید ی طرف ظرف آب پاک و ی ظرف نمک و یه شیشه در دار و یک ملحفه بزرگ و سفید و پاک بیارید.پدربزرگم رو هم صدا میزنه و میاد.
اون شخص جن زده و پدربزرگم ک یک بچه نابالغ ، پاک و معصوم بود کنار هم میشینن. و اون 3 ظرف آب و نمک و شیشه رو میذاره جلو اونا و پارچه سفید رو میندازه روی سر اون دوتا.شروع میکنه ب دعا خوندن و ب پدربزرگم میگه اگه چیزی توی اب دیدی بهم بگو.بعد از 20 دقیقه ای دعا خوندن میگه چهره ای رو دارم میبینم داخل ظرف آب.دعا نویس اروم درگوش پدربزرگم میگه صورتتو ببر نزدیک اب بهش بگو یا انگشت بزن تو نمک یا اونقدر دعا میخونم ک بری توی شیشه.پدربزرگم هم انجام میده و مرحوم سبزعلی شروع میکنه ب دعا خوندن بعد ربع ساعتی میبینه رد ی انگشت افتاده روی نمک ها و ب دعا نویس خبر میده.پارچه رو برمیداره و میگه جن نمک گیر شده و حالش خوب میشه اون بنده خدا.
اینها مقدمه ای بود ک برای کار خطرناکی ک سبزعلی میخواست انجام بده.
یک روز سبزعلی تصمیم میگیره بره سراغ تسخیر جن.برای اینکار میره پیش یکی از اهالی روستا ک خیلی دل و جیگر داشته و بهش میگه ک فلانی بیا بریم تسخیر جن بگیریم و با کلی حرف متقاعدش میکنه ک برن انجام بدن ب شرط اینکه هرچی سبزعلی گفت قبول کنن اون طرف هم قبول میکنه و غذا رو برمیدارن و میرن بعد از 3 روز راه ب جایی بکر و دست نخورده میرسن ک هیچ آدمی زادی رفت و امدی نداشته اونجا.
یکی از قوانین تسخیر جن همینه ک باید جایی باشند برای دعا خوندن ک هیچ ادمی زادی اونجا نرفته باشه.خلاصه بعد از استراحت و خوردن غذای کمی.سبزعلی ب دوستش میگه تو بمون من برم ی چوب بیارم.بعد نیم ساعت با ی چوب تقریبا یک متری برمیگرده و میره ی گوشه و با زانو مینشینه روی زمین و یک دایره کامل با چوب میکشه و دایره رو از وسط نصف میکنه.ب دوستش میگه بیا داخل دایره بشین اونم میاد و پشت به پشت هم می نشینند.سبزعلی بهش میگه یادته گفتم باید هرچیزی گفتمو قبول کنی ، دوستش میگه آره.میگه تو ک نشستی اینجا و من شروع کردم ب دعا خوندن هرچی شد از دایره بیرون نرو و دوستش قبول میکنه.
خلاصه شب میشه و سبزعلی یک شمع روشن میکنه و شروع میکنه ب دعا خوندن بعد از چن ساعت دوستش میبینه ک از دور صدای همهمه میاد و همینجور با گذشت زمان صدا ها بیشتر و بلند تر میشه ، ترس برش می داره ک این چ صداهایی هست و اینجا کسی نیست و این سایه ها چی هستن هرچی زمان میگذره صداها وحشتناک تر و سایه ها نزدیک تر میشد اونقدر ترسناک ک قلبش میخواست از کار بیفته ب هر سختی تحمل میکنه ک یهو ی دست میخوره ب شونه اش.سبزعلی بهش میگه پاشو نماز بخونیم ک صبح میشه الان.
دوستش میگه تموم شد؟ تسخیر جن رو گرفتیم؟ سبزعلی میخنده و میگه تازه شب اول بود باید چهل شب دعا بخونیم.دوستش ک از ترس توان بلند شدن نداشت گفت من دیگه نمیتونم وایسم.من برمیگردم ب روستا.خلاصه با کلی صحبت راضی میشه ک بمون.روز میشه و استراحت میکنن و کمی غذا و خواب و شب دوباره فرا میرسه.
میرن داخل دایره و سبزعلی شروع میکنه ب دعا خوندن و خوندن کلمه ها یک ثانیه از دهنش قطع نمیشدن اخه اینهمه نفس رو از کجا اورده ؛ دوستش تو همین فکرا بود ک یهو صدای مهیبی میاد و از جاش میپره. میبینه ی دریا گرگ دارن میان جلو اما اینا چرا اینجورین چشمای قرمز دندون های وحشتناک بلند صورت های ترسناک ک میخواست روح رو از بدنت بکشه بیرون ک یهو همه با هم زوزه کشان حمله میکنن.کرامت(دوست سبزعلی ک باهش تو دایره بوده)(پدربزرگم اسم کرامت رو گفته بود اما من یادم نبود و بخاطر تحریر بهتر ب یکی از نوادگان مرحوم سبزعلی زنگ زدم و ازش اسم دوستشو ک باهاش رفته بودن تسخیر جن پرسیدم) میبینه ک گرگ ها دارن میان از ترس میخواد فرار کنه ک یهو سبزعلی بهش میگه اگه پاتو از دایره بذاری بیرون تکه تکه میشی ؛ کرامت ک نمیدونسته چیکار کنه مینشینه و منتظر مرگ میشه ک یهو تمام گله گرگ ها جلو دایره فرو میرن داخل زمین.دعاها ادامه پیدا میکنه و هرشب بدتر از شب قبل.
هرشب چیزهای وحشتناک تر.قیافه هایی که ، بگفته خوده مرحوم کرامت دم مرگ یادش نمیره و بدتر از خود مرگ بود.
یه شب مارهای وحشتانک
ی شب شیرهایی اندازه کوه
ی شب موجوداتی ک نگاه ی شب موجوداتی ک نگاه کردن ب قیافشون دردناک تر از هر دردی تو دنیاس
ی شب ساحره هایی ک میخواستن اونا رو از دایره بکشن بیرون
ی شب موجودات پرنده
ی شب جن هایی ک نفس هاشون انوقدر نزدیک بود ک به صورت کرامت میخورد
ی شب تمام خانوادشو میبینه ک جلوش دارن سلاخی میشن ،کرامت میخواسته بره بیرون کمک خانواده اش کنه ولی سبزعلی بهش میگفته نرو بیرون اینا واقعی نیست و بازم دعا میخونده
و کرامت تا صبح زجه میزده و خون گریه میکرده
ی شب روح هایی رو میدیده که واضح نیستن ولی دلشو بدتر از هرچیز دیگه ای میترسوندن
واقعا دل شیر میخواد تاب اوردن جلو این همه ترس
کرامت بنده خدا اونقدر ترسیده بود ک بارها میخواست از دایره فرار کنه یا حتی روز ک میشد ، میخواسته برگرده روستا ولی با صحبت های سبزعلی مجاب میشده که بمونه و تحمل کنه
اما دعاها قطع نشد تا شب چهلم رسید.
قبل از اینکه برن داخل دایره سبزعلی به کرامت میگه امشب هرکی اومد بگو ما با بزرگتون کار داریم تا خودش نیومده از دایره بیرون نرو کرامت هم میگه چشم و میرن داخل دایره.بعد از کلی دعا خوندن کرامت میبینه ک تا چشم کار میکنه جن دور و برشون هست.یکیشون میاد رو به روی کرامت میگه با ما چیکار دارین جواب میده بزرگتون رو میخوایم.جن دود میشه میره هوا این اتفاق تکرار میشه تا چهلمین نفر ک میگه من پادشاه جنی ها هستم ، از ما چی میخواید؟ ک یهو سبزعلی دست کرامتو میگیره.
سبزعلی به پادشاه جنی ها میگه قدرت بی نهایت به من بده وگرنه اینقدر دعا میخونم ک احدی از شما باقی نمونه.پادشاه جن ها دستور میده چراغی رو بیارن و ( طبق تعریف پدربزرگم شبیه فانوس های دستی) بهشون میده و میگه هرچی بخواید ازش بهتون میده ولی کسی نباید بفهمه.سبزعلی چراغ رو میگیره و پاداشاه اون زمان رو احضار میکنه.یکی از شاه های قاجاریه بوده که اونجا ظاهر میشه.سبزعلی بهش میگه ب حال و احوال روستای ما برس شاه هم ک خبر نداشته از چیزی میگه همتون رو میکشم.
سبزعلی شاه رو میکنه داخل شیشه و بهش میگه اگه کاری ک خواستم نکنی آزادت نمیکنم و از شاه قول میگیره و پادشاه رو برمیگردونه.خلاصه اون چراغ رو تا مدتها داشتن و سبزعلی نذاشت کسی از اون استفاده دنیوی کنه و طبق گفته ها بعد مرگ مرحوم سبزعلی وارث ها هرچی دنبال چراغ گشتند پیدا نشد که نشد.(ب گفته نوه خود مرحوم ک شاهد این قضیه ها بوده و الان دوران پیری رو طی میکنه مرحوم سبزعلی اصلا ثروت از اون چراغ نخواست.و شبها توی اتاق صحبت های عجیبی با چراغ میکرد)
بعد از مدتی از ژاندارمری میان روستا و سبزعلی رو دستگیر میکنن(پدربزرگم خودش دیده این قضیه رو) و هرچی دنبال چراغ میگردند پیدا نمیشه که نمیشه. مرحوم سبزعلی بعد چن ماه با ماشین ژاندارمری برمی گردونن.اونقدر کتکش زده بودن ک نای سرپا وایسادن نداشته و دیگه دعا نویسی نکرد که نکرد.
تقدیم ب پدربزرگم ک حتی الانم ک اسمش میاد اشک داخل چشمام حلقه میزنه.
کلمه ب کلمه این مطالب واقعیه و هنوز نوادگان مرحوم سبزعلی کتاب هاشو دارن و دعا نویسی میکنن و همه مردم روستا داستانشو میدونن.
کانال روبیکا ما رو دنبال کنید :)