
خونه مایه خونه خیلی قدیمی دویست سیصدساله وتوی محله خیلی قدیمی شهرمونه وتقریبا همه خونه ها داستانهای واقعی وشایعه ای از برخورد با موجودات غیرار گانیک دارن.ماهمیشه ازقدیم اسب داشتیم وداریم.
سال پنجا وپنجپدرم یه اسب نریان سیاه اسپانیایی فوق العاده زیبا که یال ودمش خیلی پرپشت وبلندوخودش هم خیلی قوی وخوش هیکل بودخریدواینقدر زیبا وباابهت بودکه چشم هربیننده ای را خیره میکرد.مایه میراخورداشتیم که اسبهارا تیمارمیکرد.وقتی این اسب را خریدیم زنش مریض بود ویکماه نیومد.من بچه هفت هشت ساله بودم وازبچگی روی زین بزرگشدم وعاشق اسبها هستم.به جای اون نگهداری اسبهارا به عهده گرفتم.روز سومی که اسب سیاه که اسمش رعد بود رااوردیم صبح زود زمستانی رفتم تا قبل ازمدرسه بهشون غذابدم وتیمارشون کنم به محض ورودازتعجب چشمهام بازموند موهای دم ویال اسب را به طرز شگفت انگیز وخیلی زیبایی بافته بودند واینقدر ریزبافت ودقیق بودکه محال بود با دست وبدون ابزاردقیق وماشین مخصوص بشه اینجوری وبا این دقت اون هم یه شب تا صبح اینجوری بافته بشه.من فکرکردم شاید کار خواهرهای بزرگترمه که روزی کع اسب اومد با دخترهای فامیل بهم میگفتند موهاشو ببافیم خیلی قشنگمیشه ولی اخه دوتا دخترنوجوانچطورممکن بود شب تا صبح اونمتوی اصطبل قدیمی ونیمه تاریک اینکارو بکنند.
بعداز تموم شدن کارم اومدم وسرمیزصبحانه از خواهرهام بخاطر هنرشون وزحمتشون تشکرکردم که با تعجب بهم نگاه میکردند ونمیفهمیدند چی میگم.بعدازکلی قسموایه وانکاراونها همراه با زنده یادها پدر ومادرم وخواهرهام به اصطبل رفتیم واونها هم بشدت ازین هنر زیبا تعجب کردندومتحیرشدندکه کی ممکنه اینکاروکرده باشه.البته متوجه تغییر حالت چهره پدرم شدیم که یواشکی مادرمو به یه گوشه کشید وپچپچکردندومادرم یه دفعه جلوجیغ زدنش راگرفت وما نگرانی به ماها نگاه میکرد..بعد من رفتم مدرسه ویکی دوروز موهای بافته اش نقل مجلس محله ودوستانمون شد.تا یه روز صسبح که رفتمودیدمموهاشو صاف کردندوانگارساعتها با حوصله برس کشیدندمنکه دیگه اعصابم خردشده بود دادوبیدادکردمکه چرا به اسبم دست زدند وکی بافته هاشو بازکرده..پدرم گفت کاراهل خونه نیست فکرکنمن اینکاروکردم اونممن بافته بودمکه توراسورپریزکنم..من باوجودی که ته دلممیدونستم ممکن نیست کارپدرم باشه چیزی نگفتمودیگه دنبال نکردم.
مدتها خبری نبود تابستان بعدا یک روزکه دوباره موها ویالهای اسب اینبارباطرح ومدل دیگه بافته شدوزن فضول همسایمون که گویا از زن میراخور شنیده بودچه اتفاقی افتاده ومحله را پرکردوبچه ها به گوش من هم رسوندند که ازمابهترون موهای اسبتومیبافند.من یکم ترسیدمولی باورنکردموازپدرم پرسیدمواون هم چون دوست نداشت ممابا دروغ بزرگ بشیم اول ازینکه بهم دروغ گفته بودعذرخپاهی کرد بعد همگفت نترسیدکاری به ماها ندارند.
اونها به اسبها وحیوانات چهارپاعلاقه دارند وازین اسب خوششوناومده وباهاش سرگرمند من بااینکه ازخرافات متنفرمولی لاجرم بایه دعانویس خبره حرف زدم واونمگفت تازمانی که شمااذیتشوننکنید کاریتون ندارند ومنبع خیروبرکت هم هستندوفقط توی همین اصطبلند وبا بقیه خونه کاری ندارند..ازاون به بعد دیگه اتفاق خاصی نیفتاده ولی تقریبا همیشه حضورشون را حس میکنم وگاهی که میرم توی اصطبل حس میکنم کسانی اونجا حضوردارندولی هیچمشکل یا اصطکاکی باهم نداشتیم جزاینکه گاهی سگهام که به اصطبل میاندبشدت عصبی میشند وبسمت درودیوارپارس میکنند.