
تعریف
فن فیکشن یا بهاختصار «فَنفیک» یا ادبیات طرفداری/ هواداری، تغییر دادن یا بسط دادن دنیا و اتفاقات یک اثر داستانی، توسط طرفداران آن است. فنفیک به نظریهها، پیشبینیها و تمایلات طرفداران پیرامون وقوع حوادث دلخواهشان جان میبخشد و تمرکز بسیاری از آنها، به جای قهرمان داستان، بر یکی از شخصیتهای فرعی است که بهطور غیرمنتظرهای محبوبیت زیادی کسب کرده.
فَنفیکها به چند دلیل نوشته میشوند؛ یکی ادامه دادن داستانی است که پایان مناسب یا کاملی نداشته، دیگری قرار دادن شخصیتهای داستان در موقعیتهای نامعمول و پرداختن به نتیجهی آن و البته قرار دادن شخصیتهای دو داستان متفاوت در کنار هم یا در تقابل با یکدیگر.
بهخاطر بیتجربه بودن بسیاری از فَنفیکنویسان، فَنفیکشن بهعنوان نوشتههای بسیار سطحپایین شناخته میشود. با این وجود، فنفیکهایی وجود دارند که بسیار خوب بوده و بعضیمواقع کیفیت آنها اگر از داستان اصلی بالاتر نباشد، پایینتر هم نیست.
تاریخچه
با اینکه اینترنت عامل اصلی فراگیر شدن فنفیک شده، این پدیده بسیار قبلتر از پیدایش آن وجود داشته است. شخصیت برجستهای مثل جان استوارت میل با استفاده از فضاهای خیالیِ ازپیشساختهشده، داستان مینوشت. نغمهسرایان فرانسوی با استفاده از «افسانههای آرتوری» ترانه میسرودند و در یونان باستان پیرامون روابط شخصیتهای «ایلیاد» نمایشنامه نوشته میشد.
فنفیکشن یا به اصطلاح «فنفیکاسیون» در زبان فرانسوی ابتدا در ژاپن فراگیر گشت و به داستانهایی گفته میشد که در مورد شخصیتهای معروف انیمههای ژاپنی نوشته میشدند.
ساختار
با اینکه قالب نوشتاری رایجترین نوع ارائهی فنفیک است، ولی همه اینگونه نیستند. فنفیک را میتوان در همهی اشکال بیان داستان ارائه کرد. در ژاپن، دوجینشی (داستان مصور ساخته شده توسط تازهکاران) یکی از اشکال معمول است و با سادهتر شدن ساخت ویدئو و پیشرفته شدن کامپیوترهای شخصی، فنویدیوها هم اکنون ظهور کردهاند.
امروزه تفاوت و مرز اصلی بین فنفیک و داستان اصلی، بهطور عمده توسط قانون کپیرایت ایجاد شده است، چون بسیاری از نوشتههای کلاسیک در اصل فنفیکهایی هستند که بنابر منابع قدیمیتر ایجاد شدهاند.
ادامهی مطلب را اینجا بخوانید.