این مجموعهداستان از انتها به ابتدا روایت میشود.
این داستان تقدیم به:
چه چیزی بالاتر از خوشحالی امام زمان؛ تمام دنیا را از ما بگیرند، ولی ایشان یک تبسم رضایت بخش به ما بزند ارزش دارد.
«حراجی»
بُدو حراجه، حراج سیبزمینی و پیازه، بدو نصف قیمت بازار؛ این صدای بلند فروشنده بود که از بلندگویی که روی باربند وانت آویزان بود در محل پخش میشد. مینا که با این صدا، حواسش پرت شده بود، درس را رها کرد، آمد کنار پنجره؛ با تعجب دید سیبزمینیها و پیازها را پشت وانت آبی رنگی ریخته و آنها را به کمترین قیمت میفروختند.
پسرکی هم پشت وانت نشسته، آنها را جابهجا میکرد تا درشتترهایش بیشتر به چشم بیایند.
مینا فکری کرد و گفت:
چرا تا حالا هیچ طلافروشی را ندیدهام که طلاهایش را عقب وانت بریزد و حراج کند اما سیبزمینی و پیاز بیچاره را حراج میکنند؟
بعد هم به خودش جواب داد:
معلوم است دیگر، هر چیز کم ارزشی را حراج میکنند اما چون طلا در چشم مردم ارزش دارد هیچوقت حراج نشده است. ما دختران هم اگر بخواهیم وجود با ارزشتر از طلای ما، ارزش واقعیاش را از دست ندهد، نباید چوب حراج به خودمان بزنیم. در حقیقت خانمهایی که بیدلیل سر کوچهوبازار با لباس نامناسب و قیافهی ناجور پرسه میزنند، شخصیت خودشان را حراج کردهاند، اما خبر ندارند.
'