بهنام خداوند بخشندهی مهربان
خداوندا، ای پناهگاه پناهجویان، و ای ملجاء پناهندگان، و ای نجاتدهندهی هلاکشوندگان، و ای نگهدارندهی بینوایان، و ای رحم کنندهی مسکینان، و ای اجابتکنندهی بیچارگان، و ای گنج نیازمندان، و ای جبرانکنندهی شکستهشدگان، و ای پناهگاه دورافتادگان، و ای یاریدهندهی مستضعفان، و ای تکاندهندهی بیمناکان، و ای فریادرس اندوهگینان، و ای دژِ پناهندگان.
اگر به عزّت تو پناه نجویم، پس از چه کسی پناه جویم؟! و اگر به قدرتت پناه نبرم پس به چه کسی پناه برم؟! و اینک گناهان مرا ناگزیر ساختهاند که به دامنهای عفت دست یازم، و نیازمند ساخت مرا خطاها که گشوده شدن درهای گذشتت را تقاضا کنم، و بدکاری مرا بر آن داشت تا به آستانهی عزّتت بار بگشایم، و ترس از انتقامت مرا وا داشت که چنگ زنم به دستآویز لطفت، و سزاوار نیست که خوار شود آنکه به ریسمانت چنگ زده، و شایسته نیست آنکه پناه جسته است به عزّتت که رها شود یا به او بیتوجهی شود.
خدای من، ترک مکن حمایت کردن ما را، و جدا مساز ما را از رعایتت، و دور ساز ما را از موارد هلاکت، که ما در نظر تو هستیم و در پناه تو و برای تو.
از تو میخواهم به خاصّان درگاهت از فرشتگانت، و صالحان از آفریدگانت، که قرار دهی بر ما بازدارندهای که ما را نجات دهد از هلاکشدنها، و دور سازد ما را از آفتها، و نگه دارد ما را از مصیبتهای هولناک، و اینکه بر ما فرود آوری از آرامبخشیات، و بپوشانی چهرههایمان را با انوار محبتت، و جای دهی ما را به جایگاه محکمت، و در برگیری ما را در سایهب عصمتت، به مهربانی و رحمتت ای مهربانترین مهربانان.