ای محبوب هر که به تو دوستی کند، و ای روشنی چشم آنکه به تو پناه برد، و تنها به تو دل بندد، تو نیکوکاری و ما خطاکار هستیم، پس پروردگارم بگذر از زشتی آنچه نزد ماست به زیبایی آنچه نزد تو است، و کدام جهل است ای پروردگارم، که بخششت آن را در بر نمیگیرد؟ در کدام زمان طولانیتر است از مهلت دادنت؟ و چیست ارزش کارهایمان در کنار نعمتهایت؟ و چگونه زیاد انگاری کارهایی را که به آن مقابله نماییم کرمت را؟ و نیز چگونه بر گناهکاران تنگ میآید آنچه فرا گرفته ایشان را از رحمتت؟ ای آنکه آمرزش تو گسترده است، ای گشایندهی دستها به رحمت.
