خدای من و سرورم، چشمها آرام گرفتند و ستارگان غروب نمودند و حرکات آرام شدند از پرندگان در آشیانهها و ماهیها در دریاها، و تو آن دادگری هستی که ستم نمیکند و عدالت پیشهای که از حق دور نمیشود و پاینده ای که نیست نمیگردد، بستند پادشاهان درهایشان را و گشتند دور آن نگهبانانشان، در حالی که درِ تو باز است برای کسی که تو را فراخواند ای سرورم، و هر محبوبی با محبوبش به خلوت نشست و تو محبوب نزد من هستی.
خدای من، من اگرچه تو را نافرمانی کردم در چیزهایی که مرا به آنها فرمان دادی، و چیزهایی که مرا بازداشتهای از آنها، ولی تو را اطاعت نمودهام در محبوبترین چیزها نزد تو، به تو ایمان آوردم، که نیست خدایی جز تو، تنهایی که تو را شریکی نباشد، و آن منّتی است از تو بر من نه از من بر تو.
خدای من، تو را نافرمانی کردم در چیزهایی که مرا به آنها فرمان دادی، و چیزهایی که مرا از آنها بازداشتی، نه از روی بزرگیجویی و یا مخالفت، و نه برتری طلبی و نه انکاری بر پروردگاریات، ولی شیطان غیر مطمئن ساخت مرا بعد از حجّت و شناخت و بیان، مرا عذری نیست که عذرخواهی کنم، پس اگر مرا عذاب دهی به گناهانم باشد و به آنچه خود شایستهی آنم، و اگر مرا ببخشی به رحمتت باشد و به آنچه تو شایستهی آن هستی، تو اهل تقوی و اهل آمرزش هستی، و من اهل گناهان و خطاها هستم، پس مرا ببخش، که گناهان را کسی جز تو نمیبخشد، ای مهربانترین مهربانان، و صلوات خداوند بر محمّد و همهی خاندانش باد.