
سلام سلام! حالتون چطوره؟
وای واقعا الان مرداد ماهیم. باورم میشه ها! ولی خوب نمیدونم انگار خیلی ازش نتونستم استفاده مفید کنم. همزمان که این متن رو مینویسم یه حسی بهم میگه هعی به خودت سخت نگیر. تو تلاشتم کردی.🤔😄
خوب راستش دوست دارم برنامهریزی کنم و از روزهام به بهترین شکل ممکن استفاده کنم. حس میکنم خیلی اتفاقات و تاریخها یادم نمیمونه. به قول دوستم، شایدم مغزم رو با نوشتن تنبل کردم. اخه من از اینکه روزها اتفاقاتی که برام میوفته رو داخل دفتر بنویسم لذت میبرم و هر از گاهی سروقت دفترم میرم و از احساساتم، اتفاقات و.. مینویسم. همون چیزی که بهش میگن ژورنال و راستش دوست دارم یک جایگزین فارسی براش پیدا کنم و ایرانیزه اش کنم خخخ😂.
اره اینطوری. حالا چرا میگم حس میکنم تاریخها یادم نمونده؟ خوب چون داشتم این ۴ ماه سال که گذشته رو مرور میکردم، انگار یادم نمیاد دقیقا کدوم ماهها داخل جنگ بودیم و دقیقا کِی آتشبس شد. یا مثلا فروردین هم داخل جنگ بودیم و چیکار میکردم؟ عام خوب یادم اومد که اره. چون ۱۳ بدر اگه اشتباه نکنم پل کرج رو زدن😟. (شهری که من بودم کلا خیلی کم زده شده شاید تاثیر این هم هست🤔.)
ولی جدی چه روزهایی رو گذروندیم ها. چه لحظات سخت و طاقت فرسایی. خوب یادمه که اسفند قرار بود اخرین درسم رو به شکل معرفی به استاد پاس کنم و خیلی دوست داشتم به عنوان کسی که ورودی ۱۴۰۰ هست توی مدرکش تاریخ فارغالتحصیلی ۱۴۰۴ باشه و وقتی جنگ شد دیگه امتحان و معرفی، همه، به تعویق افتاد. اصلا دل و دماغ درس خوندن نبود و اصلا مشخص نبود چه اتفاقی قراره بیوفته. حتی راستش توی اون اوضاع فکر کردن فقط به خودت، یجورایی حس بدی میداد؛ اینکه بخوای پیگیر باشی، که اره من میخوام امتحان بدم، انگار که اصلا حواست نیست دوروبرت چه اتفاقی داره میوفته و نباید اینکار رو بکنی. از طرفی هم ناراحتی اخباری که میشنیدی و گنگ بودن همه چیزهای پیش روت، زمینگیرت میکرد. یادمه اعتراضات از ۱۸ دی شروع شد. از شب ۵شنبه اینترنتها اختلال پیدا کرد و انگار دیگه چیزی وصل نمیشد. چرا یادمه؟ چون دقیقا اون روز برای یکی از درسهامون ارائه داشتیم. نزدیک فرجهها بودیم و قرار شده بود اونهایی که ارائههاشون مونده بود در این تاریخ ارائه بدن. داشتیم خودمون رو آماده میکردیم و هرکار میکردیم یه پلتفرمی (که الان واقعا یادم نمیاد کدوم پلتفرم) وصل نمیشد و همه شروع کردن توی گروه تلگرامی که استاد هم بودند، نوشتن اینکه: "استاد وصل نمیشه". و یه عده هم گفتن که اره خود تلگرام هم به زور داره وصل میشه. و بعد هم ۸ ۹ اسفند بود که دیگه جنگ شروع شد. حالا قبل ترش امتحانات تکلیفش مشخص نبود. همش میگفتن مجازی بعد میگفتن حضوری. تهش هم مجازی شد و پاس شدن یکسری درسام رو مدیونشم. چون با شرایطی که پیش اومد اصلا نمیشد خوند. قطع بودن اینترنت هم باعث شده بود به یکسری جزوات دسترسی نداشته باشیم. یا به برخی اساتیدمون، که بدونیم تکلیف امتحان به چه صورته🥶.
جنگ شروع شد و کلی اخبار ناراحت کننده رو میدیدیم و خبر نداشتیم چقدرشون واقعیه و چقدرشون الکی. خلاصه که استرس و نگرانی از دی شروع شد و تا خرداد ادامه داشت. یا نه تا اردیبهشت؟ شایدم اخرای فروردین بود که اتش بس شد؟ چرا این تاریخها درست یادم نیست و نیاز دارم که تقویم و کانالها رو چک کنم؟ ولی یادمه این دوران، من روی آوردم به بازیهای ایرانی، لایو آپارات، فیلم، کمی کتابخوندن (شازده کوچولو، پسرک موشکور اسب و روباه، سوشون و...)، پیامرسانهای داخلی و تلاش برای ارتباط با بقیه تا بتونم کمی از این درد رو کم کنم. خبر دادن از اوضاع. آگاه کردن همدیگه که اگه اتفاقی افتاد باید چیکار کرد. تایید همدیگه و اینکه هعی تنها نیستی ها، منم همینطوریم.
توی اینترنت چک کردم. اتش بس ۱۸ فروردین بیان شد و نمیدونم دقیقا کی شروع شد و کی به پایان رسید. بعدش ۵ خرداد کم کم اینترنت بین الملل وصل شد و یک امیدی به دلمون اومد. تونستیم کمی خوشحال باشیم. حتی از اینکه بخاطر حق طبیعی خوشحال باشیم، ناراحت بودیم ولی بازم ته دلت احساس کمی بهتری داشتی. انگار دنیای خاکستری داشت کم کم رنگ میگرفت.
از اسفند پیگیر امتحان معرفی به استادم بودم و نهایتا اردیبهشت تونستم با استادم راه ارتباطی پیدا کنم و ازش بخوام تاریخ امتحان رو مشخص کنیم. نه اینکه استادم راه ارتباطی نزاشته بود، نه! خودمم نمیتونستم به امتحان و درس خوندن فکر کنم اما هر ازگاهی هم تلاشم رو میکردم که انرژیم رو جمع کنم و برای امتحان بخونم. اردیبهشت تاریخی رو مشخص کردیم و با توجه به شرایط و درخواست خودم، امتحان به صورت مجازی و آنلاین برگزار شد و به کمک هوش مصنوعی و دیپ سیک، تونستم با نمره خوبی پاسش کنم. درسته که اینترنت بینالملل وصل نبود ولی برخی هوش مصنوعیها وصل شده بودند. یا مثلا سرچ گوگل کار میکرد ولی وقتی روی جستوجوها میزدی، سایت مثلا ویکیپدیا بالا نمیومد.
چند هفته بعدش هم دانشگاه رفتم و کارهای تسویه و امضا جمع کردن رو انجام دادم. چقدر قبلش برام گنگ بود و نمیدونستم قراره دقیقا مراحلش به چه صورت باشه که خداروشکر با پرسوجو از ترم بالاییها و همینطور راهنمایی آموزش و کارکنان خوب دانشگاهم تونستم این مرحله رو هم پشت سر بگذارم. واقعا ۹۰ درصد آدمای دانشگاهی که بودم، خوش برخورد بودند و واقعا ازشون ممنونم و دعاشون میکنم.
راستی همون دوران جنگ دوستان مجازی پیدا کردم و هوای همو داشتیم و داریم. با هم سعی میکردیم چالش برگزار کنیم و سعی کنیم فعالیت داشته باشیم. برای هم گزارشکار میفرستادیم و سعی میکردیم شده حتی در حد یک خط کدم شده بزنیم و پشت سیستم بریم. یا حتی یک آموزش کوتاه😃.
توی این دوران چقدر الکی پولامو خرج کردم🤦♀️😂. یجورایی حس میکردم خوب تهش که چی؟ کی میخوام پولامو خرج کنم؟ انگار که مثلا ته خط باشم و فقط میخواستم در لحظه چیزی که میخواستم رو و میتونست کمی برام مفید باشه رو داشته باشم. مثلا اشتراک سایت گیت دات آی آر رو گرفتم. خیلی از محتواها راضی نبودم. چون اینطور بودم که خوب همه اینها رو میتونستم رایگان از یوتیوب داشته باشم. ولی خوب دسترسی نبود. یا مثلا برای گیمهای داخلی پول رو خیلی راحت خرج میکردم که بتونم اول بشم. بدون فکر به اینکه آیا واقعا بازی مورد علاقم هست یا نه.
تا بالاخره دیگه از خرداد ماه که اینترنتها وصل شد اوضاع روحیم کمی بهتر شد. همش میگفتم از فردا میرم باشگاه ثبت نام میکنم ولی نمیرفتم. تا اینکه تهش هفته دوم تیر ماه بالاخره رفتم و باشگاه ثبت نام کردم و تا به الان تنها کار مفیدی که توی این دوماه به طور مستمر انجام دادم و بابتش خداروشکر میکنم. اما شهریه و هزینهها به صورتیه که هیچی از پول تو جیبیم نمیمونه. دوست دارم راجع به اینکه چقدر پول تو جیبی از خانواده میگیرم رو هم بگم. موقع دانشگاه وضع بهتر بود و قیمتها هم به نسبت الان کمتر. ولی الان هم همه چیز گرون شده و هم بخاطر همین گرونی خانواده نمیتونه پول توجیبی بیشتری بهم بده. ماهانه یک میلیون یا نهایت دومیلیون. که بیشتر از نصف این پول خرج باشگاهم میشه. بقیشم هم بسته اینترنتی. حالا شاید یه چند صد هزارتومانی هم باقی بمونه که خرج کافه و یا خرید از سوپر مارکت میشه.
و آره پس یجورایی طبیعیه که سه ماه اول ۴۰۵ رو ندوسته باشیم چطور گذشته🤔😂😭. خیلی دوست دارم بدونم اون روزها ادمایی که فعال بودن و تونستن درامد داشته باشند، چطور میگذروندن. چطور به خودشون امید میدادن. دوست دارم ازشون یاد بگیرم. همیشه موانع و اتفاقات پیش بینی نشده هست و این خیلی مهمه بتونی توی این شرایط اگه زنده موندی، چطور سازگار بشی و درست پیش ببریش.
دعوت میکنم که شما هم از اینکه این مدت چطور گذروندید، بنویسید.🥺🤗🙃
نوشته ۱۶-۰۵-۱۴۰۵ ---- ویرایش و انتشار: ۱۸-۰۵-۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۳۱