بله حقیقت آن است که مهربانم... زمانی عاشق هم بوده ام... الان ولی خیلی دارم خسته می شوم ... و پیر... و قوای فاهمه ام تقلیل می یابد... و بینایی ام تحلیل می رود... و حافظه ام... و تنها خواب است که می بَرَدم...تا ستاره...تا ارتفاع امید...
تا فردا که باز بیایی و یکطور عجیبی مشفقانه و همدل بپرسی...
"کاش اقلا دو خط می نوشتی... نه؟ "