درست مرا به همان روشی ترک کرد که سیگار ترک میکنند ...
مثلاً اول همان روزی ده دوازده بار... بعد سه وعده ...بعد هر صبحانه و ناهار و شام... بعد شب ها قبل از خواب... روز در میان...
وسط یک عالمه نق و نوق که چه سخته... و کمی هم اشک و آه...
بعد هم با یک چیز دیگری جایگزین ام کرد که کم ضررتر باشد... مثل آدامس...
ولی بالاخره شد...
گفت خداحافظ و رفت برای ابد...
گفته بودم قبلش که می شود...
عاشقی دربارۀ بعضی ها اینطوری است... فقط یک اعتیاد است... بخواهی کنارش بگذاری اول دردت می آید.. بعد خارخارت می گیرد... بعد ترس فقدان و ترک سراغت می آید...
این عاشقی نیست عزیز دلم... عادت به محبت دیدن است...