ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

گاهِ بی گاهان- دو

در عشق چو یار بی‌نشان شو.................................. کان یارِ لطیف بی‌نشان است[1]...

یعنی دقیقاً تا سه روز پس از جشنِ سالِ نو مسیحی و آغاز فصلِ امتحاناتِ نیمسالِ اول دانشگاه، هیچ ردّ و نشانی از او نیست...

و من مثلِ همیشه، طبقِ عهدِ نانوشته و رسمِ مألوف ِ نانهادۀ میانِمان، هیچ سرِنخی در دست ندارم از رشتۀ امیدِ یافتنَش... جز همان یک شمارۀ خط اعتباریِ تلفنِ داخلی- که اینک مسدود و خارج از دسترس است...

ولی البته... خوب می‌توانم ترسیم کنم در خیالِ خویش... قصّۀ مصوّرِ این روزهای او را... که اوّل سفری می‌کند به«واتیکان»- تیمّناً و تبرّکاً- برای آن که نشان و خلعتِ مقامِ جدیدش را مستقیماً از دست‌های مقدّس پاپ دریافت کند... بعد شاید سری بزند به دولتشهرِ اجدادی و قلمروِ مادری... و حتی شاید برای تجدیدِ میثاق با ریشه‌های خویش در کلیسای شرقِ مسیحی، سفری هم برود تا سرزمینِ پدری... و در هر حال، احتمالاً- مانندِ همۀ این بیست سالِ بگذشته- «مانعش غلغلِ چنگ است و شکرخوابِ صبوح»[2]

که هیچ پیامی به سویم نمی‌آید از جانبِ او...

دو هفته‌ای پسِ یلدای امسال... بعد از مرور اخبار سراسر هول و هراسِ شبکه‌های مجازی و گفتگو با پدر دربارۀ اغلبِ مسائلِ سیاست و اقتصاد داخلی و بین‌المللی... هر یک رفته‌ایم به اتاق خود... او رفته تا شعری دیگر از دیوان حافظ را رونویسی کند جهت کمک به حافظه و آماده شدن برای خواب... و من... تا پناه ببرم به خلوتِ خویش... با آشفتگی‌هایی که شب‌ها نیز رهام نمی‌کند...

حتی آنگاه که پاسخ داده باشم- مانند هر روز- به پیامی‌های پرسش‌وارِ دانشجوها و نامه‌های مجازیِ نشریات... و چند سؤالِ امتحانیِ ساده طرح کرده باشم برای پایانِ ترمِ بچّه‌ها... که البته اغلبِ کلاس‌هام را غایب بوده اند و احتمالاً هنوز حتی کتابی را هم که به صورتِ منبعِ درسی معرّفی کرده‌ام تهیه نکرده‌اند... یا چند طرحِ درسِ آرامان‌گرایانه پیشنهاد داده باشم به مدیرِ گروه... و بدانم هرگز اجرایی نخواهد شد...

بعد وسطِ این همه مشغلۀ مکرّر و مرارت‌بار ... ناگهان آن را ببینم!... آن «پیغامِ آشنا نفسِ روح‌پرور»[3]را در یک شبکۀ ارتباط مجازی... از شماره تلفنی- که با رمزگان 41- برایم به معنای هدهد خوش خبر از طرف کوی دلبر است...

البته پیامِ مختصری هم هست... همراه با یک تصویرِ تحشیه‌نویسی شده...

«بهرام جان! سالِ نو مبارک!»

«اولین یوکارست[4] در کاتِدرال[5] بازِل[6]»

و این عبارت در زیر عکسی نوشته شده که در نظر نخست، محرابِ یک کلیسا را نشان می‌دهد پشت سرِ چند روحانیِ مسیحی در ردای بلندِ ارغوانی و سپید و در برابر جماعتی از مؤمنان... و مقصودش همان اوّلین مراسمِ عشای ربّانی است که در کلیسای جامعِ شهرِ بازل در برابر اعضای کلیسا به جای آورده...

تصویر را می‌گشایم و می‌گسترانم... تا در آن میان چهرۀ میکائیل پدیدار شود... ملبّس به جامۀ ابریشمینِ سپید و طلایی... و جام خونِ مقدّسِ مسیح را گرفته میان دو دست... و انگار که به خوانشِ دعایی، متبرّک می‌سازدش... با حالتی موقّر و نگاهِ آرام و جدّی که خوب می دانم...

و در احاطۀ دیگر آباء کلیسا- با جامگانِ ارغوانی تیره- عجیب درخششی دارد!... مثل مروارید درشتی که رهاش کنند روی یک تکه مخملِ سیاه...

و خوب می‌توانم تصور کرد که چه‌سان دل‌های مؤمن و کاتولیکِ جمعیت کلیسا را در همان نخست دیدار، فریفتۀ خود می‌سازد...

می‌بینمش عیان... –در بارشِ نورِ چلچراغ‌ها و آوای شکوهمند ارغنون‌ها که پیچیده در طاقگانِ بلند تالارِ دعا- که با سرانگشتِ اعجازگرش قطعه‌ای از فطیرِ مقدّس را می‌گذارد روی زبانِ پیرزنی سرخ‌چهره از طایفۀ ژرمن که با چشم‌هایی مسحور و دهانِ بگشوده پرستش‌وار در برابرش ایستاده... یا در دهانِ کودکی که به فرشتگانِ پرده‌های نقّاشیِ رافائل[7] می‌ماند...

و می‌شنوم که او می‌خواند:

In Nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, Amen

...

بعد در پاسخ پیام او، یک کارت دیجیتالِ تبریک سالِ نو الصاق می‌کنم و در زیرش می‌نویسم...

«تا نه تصوّر کنی که بی‌تو صبوریم...»[8]...


[1] - از عطار نیشابوری

[2] - مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح--- ورنه گر بشنود آه سحرم بازآید (حافظ)

[3] - از هر چه می‌رود سخن دوست خوشتر است--- پیغام آشنا نفس روح پرور است (سعدی)

[4] -Eucharist عید قربانی یا عید پاک مسیحیان

[5] - Cathedral

[6] - Basel

[7] -Raphael نقاش مشهور رنسانس اروپا

[8] - تا نه تصور کنی که بی تو صبوریم--- گر نفسی می‌زنیم بازپسین است (سعدی)


قسمت بعد
قسمت قبل
داستاندو
۶
۳
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید