کولی وار...

گفته بودم از سرت می افتد...

از چشمت...

خیالت...

درست همان دم که دستت را بسپاری به دستی...

و گوش هات را به زمزمه ای...

و دلت را کم کم...

و نفس ات تازه شود...

و قلبت تند تند...

باز گرم شود...

بعد دیگر...

سر بر نمی گردانی...

که ببینی ام تا کجا سایه وار...

پای همین دیوارهای سپید ترک دار... ...

افتاده ام...