دلم را بسوزان...
تا شعرهای آتشین بریزد از چشمهات...
روی کاغذم...
که خیس از اشکهایی...
که شک داری ...
....
قلبم درد تقلبی دارد...
باور نکن که بمیرم...
تا بروی کبریت بیاوری ...
شاخه های ترِ دست های امید هم...
خشک می شود...