ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

چیزهایی هست که نمی دانی...

یک طوری چکه های آفتاب پاشیده توی چشمهات که به رنگِ دو تا عقیق آبدار برق می زند...

یک دستت را به همراه دنباله ی آستین چادر عربی، سایه بان صورت می کنی...

طوری روبه رویت جابه جا می شوم تا حائل شود سایه ام میان چهره ی مهتابی رنگ تو و شعاع خورشید ظهر زمستان...که مایل و نافذ نشت می کند از آن شیشه ی چِرک و تَرَک خورده توی دکان  ته بازار... روی پرده های کهربایی... قالی لاکی... و پیراهن گلدار سوسنی بهارآگین تو... و دیگر دارد آرام آرام گرم گرم پشت گردن خسته ام را می خاراند... همانطور که توی این یکی ضلع آن تختگاه چوبی فرشپوش کهنه چهارزانو و طور مبهمی شرمسار نشسته ام روبه رویت... و داری تای آن روسری حریر صورتی را باز می کنی انگاری باتردید...که تنها حاصل چهار ساعت بازارگردی ماست و آخر انگاری محض خاطر من هم خریدی اش که می  دانستی دوست دارم یک هدیه ای برای اولین گردش مشترکمان به تو بدهم...و می پرسی که:

'یعنی این همان کبابی نیست؟...'

میگویم:

'نه بنظرم آن سالها بهترین کبابی، سر بازار قدیمی بود... الان این رستوران سنتی معروف شده...'

و دارم فکر می کنم گرسنه ام نیست و بیشتر خسته ام ...که تو یکدفعه می گویی:

'چقدر هم گشنه ام.‌‌..کاش زودتر بیاورند...'

نیم خیز می شوم تا بروم سراغ میزبان مان که همراه با یک سبیل دهه چهلی و یک دفترچه ی تاخورده  ی چروکیده و یک دم پایی پلاستیکی  ...انگار بی هیچ شتابی ...لخ لخ کنان میان تخت ها و میزها می خرامد...که می گویی...

'نه بنشین..‌. راحت باش...هول نیستم که...'

....

اینطور که عکس امیدهای معصومانه ی نامقدور توی آینه ی پیشانی بلندت افتاده...حالا هول باشی چه می شود مگر؟!...مثلا اینقدر هول باشی که در همین اولین دیدار افسانه ای عجیبمان پس دو سال نامه نگاری ناشناس... همانطور که توی خوابم یکبار اتفاق افتاد..‌.یک بوسه بگذاری گوشه ی چانه ام..‌. یا کمی این طرف تر...

نه اینها را که به تو نمی گویم...تو هیچ دوست نداری جلف باشم... آنطور که گفتی یکبار... یعنی مثل جوانهای امروزی.‌‌..

اصلا به همین عصاقورت دادگی هام علاقه داری.‌‌‌...

واقعا علاقه داری؟...یا احیانا...عادتی...چیزی ...

اشاره میکنم به جای خالی ساعت روی مچ دستم و می گویم...

'نیم ساعتی شده وا....!..‌'

که تو شیرین شیرین می خندی و ادایم را در میآوری ...به لهجه ای شبیه اصفهانی مثلا...

بلاتکلیف و کمابیش از سر گیجی می خندم ولی ذوق هم می کنم از این که انجماد آن ترس و پشیمانی و تردیدهای دم صبح از راه رسیدنت توی ترمینال اتوبوسرانی...  دارد وسط گرمای شوخی و شیطنت سر میز ناهار...ذوب می  شود...

بخصوص که دست می بری توی آن کوله ی جادویی ات و برای سومین بار از صبح آن ظرف گنجینه وار خرده میوه های سخاوتمندانه ات را رو می کنی...و اصرار که ...

'یک چیزی بردار... هر چه دلت خواست..‌'

دلم چه می خواهد...نمی دانی که...

دلم می خواهد الان که سیاهی چشم های نجیبت می افتد در ویل نگاه بی فروغ من..‌. این سوزش لعنتی ناگهانی اشک بی اختیار...خشکیده باشد... و اینطور بی پرده و دیوانه وار به تو نگوید.‌‌...که دلم چه می خواهد‌‌‌ ...


۶
۱۰
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید