فقط دلم می خواهد پیش خودت گریه کنم...
دو تایی که باشیم فقط...
تنها... توی آلاچیق...
صدای ناقوس دعای عصرگاهی که گم شود در غوغای باران اردیبهشت...
میان بنفشه ها و یاس های ارغوانی ساعت پنج... دلگیر...
قلبم درد داشته باشد مثل همین حالا...
نوزده سالم باشد... و نخستین بارم باشد که پیش کسی گریه می کنم جز مادرم... و اولین باری باشد که زنبق بوسه ای بر لبهام گل کند...
و خیال کنم که دوستم داری...
و تو بار غم خاطرات خیس و خسته را به نفسی برگیری...
به خنجر شرنگبار عشق هایی که دیگر نیست...
عیسی دمِ قتّال وضعِ ملحد رفتاری که تویی...