عاشق که باشم خوبست...
که ستاره ها، برقِ پولکیِ چشمهای تو باشد ... ماه... سکّه واره ی گلوبندت...
شب... مسیرِ عبورِ شبقِ زلف و...
ابرها دنباله ی پیرهنِ آسمانی ات...
و کبوتران... افسانه خوانِ غروب دلتنگی هامان...
آنوقت... غارغارِ زاغکانِ سحرگاه، همنواییِ امید است و آفتاب...
نور... صبحِ دیدار است و ظلمت... شبیهِ انتظار...
قلبم اگر باز به طپش درآید...
همه ی ابنای عالم را عاشقم...