غمناک و خاطره وار...
چونان تقاطع بهشت و بیابان...
در دور دست...
خسته و شتابناک که بگذری...
رها می شود...
پروانه ای سبک به اشتیاقی روشن و ناکام...
از گلبرگ های امنیت پاکدامن نور ..
تا خیال آن ظلمت خاموش نا امید...
....
رها می شوم...
و...
طلوع ستاره ای نقره ای بر سرم می بارد...